حدود دو سال از توقف تولید آئودی R8 میگذرد و در این مدت تمامی اخبار پیرامون تولید نسل سوم آن تکذیب شدهاند. اکنون آئودی یک سوپراسپرت جدید به نام نوولاری (Nuvolari ) معرفی کرده است که بسیاری آن را نسل سوم آئودی R8 لقب دادهاند. این خودرو البته نام R8 را احیا نمیکند، بلکه نام دیگری با پیشینه تاریخی متفاوت به خود گرفته است.
نوولاری (Nuvolari) نام خود را از راننده افسانهای ایتالیایی، «تازیو نوولاری»، گرفته است که در اواخر دهه ۱۹۳۰ برای اتو یونیون (Auto Union) که جد شرکت آئودی امروزی محسوب میشود، در مسابقات قهرمان شد. اینگولشتات (مقر آئودی) اکنون با یک مدل پرچمدار از میراث او تجلیل میکند که زبان طراحی جدید این شرکت را که سال گذشته در کانسپت C پیشنمایش شده بود معرفی میکند. این سوپراسپرت جدید نهتنها به تولید میرسد، بلکه با سقف تارگا نیز به بازار عرضه خواهد شد. سقف تارگا نوع خاصی از سقف بازشونده است که در جایگاهی بین سقف فلزی و سقف تاشونده قرار میگیرد.
آئودی نوولاریزیر کاپوت آئودی نوولاری یک پیشرانه پلاگین-هیبریدی مبتنی بر یک موتور ۴.۰ لیتری V8 توئین-توربو قرار دارد. موتور احتراقی تا ۱۰,۰۰۰ دور در دقیقه دور میگیرد و در کنار سه موتور الکتریکی شارمحور (axial-flux)، در مجموع خروجی ۹۸۷ اسب بخار را تولید میکند. به صورت کاملا تصادفی، این رقم دقیقاً همان قدرت بوگاتی ویرون اصلی در زمان عرضهاش در سال ۲۰۰۵ است.
مشخصات فنی آشنا
اگرچه آئودی همانطور که انتظار میرود اشارهای به لامبورگینی «تمراریو» (Temerario) نمیکند، اما برقراری ارتباط بین نوولاری جدید و سوپراسپرت پایه لامبورگینی آسان است. به هر حال، آئودی مالک لامبورگینی است و هر دو نسل آئودی R8 نیز بر پایه مدلهایی با نشان گاو خشمگین ساخته شده بودند. آئودی R8 نسل اول معادل لامبورگینی گالاردو و R8 نسل دوم معادل لامبورگینی هوراکان بود. جدای از ردلاین خیرهکننده ۱۰,۰۰۰ دور در دقیقه، خروجی موتور احتراقی با ۷۸۹ اسب بخار و ۷۳۰ نیوتنمتر گشتاور، دقیقاً با موتور V8 تمراریو مطابقت دارد.
اما نکته مهم اینجاست؛ قدرت ترکیبی ۹۸۷ اسب بخاری نوولاری، تمراریو را با اختلاف ۸۰ اسب بخار شکست میدهد و تاج قدرتمندترین آئودی تاریخ را بر سر میگذارد؛ عنوانی که پیش از این در اختیار RS e-tron GT Performance بود. این خودرو همچنین سریعترین مدل مجاز برای تردد در خیابان است که نشان چهار حلقه آئودی را بر پیشانی دارد و حداکثر سرعت آن به بیش از ۲۱۷ مایل بر ساعت (۳۵۰ کیلومتر بر ساعت) میرسد. در عین حال، آئودی نوولاری یکی از پرشتابترینها نیز هست و در ۲.۶ ثانیه از صفر به ۶۲ مایل بر ساعت (۱۰۰ کیلومتر بر ساعت) میرسد که یکدهم ثانیه سریعتر از لامبورگینی تمراریو است. این خودرو از حالت سکون تا ۱۲۴ مایل در ساعت (۲۰۰ کیلومتر در ساعت) را نیز تنها در ۶.۸ ثانیه طی میکند.
آئودی نوولاری باتری نوولاری با ظرفیت ناخالص ۷.۳ کیلووات ساعت، تقریباً دو برابر پکیج ۳.۸ کیلووات ساعتی تمراریو انرژی دارد و رانندگی کاملاً الکتریکی را در فواصل کوتاه امکانپذیر میکند. بدیهی است که قبل از روشن شدن موتور احتراقی مسافت خیلی زیادی را طی نخواهید کرد، بهویژه با توجه به اینکه لامبورگینی تنها میتواند تقریباً پنج مایل (هشت کیلومتر) را در حالت EV (تمام الکتریکی) طی کند تا اینکه موتور V8 وارد عمل شود.
رسانههای خودرویی از آئودی درباره ارتباط احتمالی بین مدل نوولاری و لامبورگینی تمراریو پرسیدهاند. آئودی نیز با انتشار یک بیانیه رسمی، تایید میکند که موتور V8 هر دو خودرو مشترک است. با این حال، در آئودی نوولاری ویژگیهای خاصی تعبیه شده است که لامبورگینی تمراریو فاقد آنها است.
به گفته مدیران آئودی، مدل نوولاری تجسم واقعی دیانای آئودی است. برای مهندسی و طراحی نوولاری، از خودروهای فرمول یک الهام گرفتهاند. آئودی نوولاری با طراحی متمایز و عملکرد بینظیر، بهترین فناوریها را با هم ترکیب کرده است تا تمامی بخشها مطابق ارزشهای خاص آئودی شخصیسازی شوند. به عنوان مثال در حالیکه ساختار موتور V8 بدون تغییر باقی میماند، تنظیمات آن توسط آئودی از نو انجام شدهاند تا شخصیت متمایزی را از این خودرو شاهد باشیم.
ویژگیهای خاص و جدید آئودی نوولاری چه هستند؟
نوولاری بسیار شبیه به R8 پیش از خود، از ساختار آلومینیومی مستحکم و معروف آئودی موسوم به Audi Space Frame بهره میبرد، اما برای اولین بار این شاسی با بدنهای که عمدتاً از پلیمر تقویتشده با فیبر کربن (CFRP) ساخته شده، ترکیب شده است. درسهای آموخته شده از فرمول یک به مهندسان کمک کرد تا CFRP را برای مهار وزن بهینهسازی کنند، اگرچه رقم دقیقی از وزن خودرو منتشر نشده است. جهت مقایسه، وزن تمراریو پیش از اضافه شدن مایعات ۳۷۲۶ پوند (۱۶۹۰ کیلوگرم) است.
نوولاری اولین مدل آئودی است که از رینگهای فورجکاری شده با قفل مرکزی استفاده میکند، که با ترمزهای کربن-سرامیکی شامل کالیپرهای دهپیستونه در جلو روی دیسکهای ۴۲۰ در ۴۰ میلیمتری و کالیپرهای چهارپیستونه در عقب با دیسکهای ۴۱۰ در ۳۲ میلیمتری جفت شده اند. این ترمزها کمی بزرگتر از سیستم ترمزی لامبورگینی تمراریو هستند و ادعا میشود که ریشههای مهندسی آنها نیز به فرمول یک بازمیگردد.
ارتباط با مسابقات فرمول یک به همین جا ختم نمیشود. آئودی ادعا میکند که آیرودینامیک فعال، از جمله یک بال عقب تطبیقپذیر، از بالاترین سطح ورزشهای موتوری الهام گرفته است. این عنصر آیرودینامیکی دارای سه مرحله است که شامل بسته، داونفورس کم و داونفورس زیاد هستند و بسته به حالت رانندگی بهطور خودکار تنظیم میشود. همچنین، راننده میتواند با استفاده از یک کنترلگر چرخشی روی فرمان، تنظیمات را تغییر دهد. این کار در تمام حالتهای رانندگی به جز حالت E-Hybrid (که در آن اولویت با رانندگی تمام الکتریکی است) امکانپذیر خواهد بود.
حالت خاموش بودن کنترل کشش و سیستم DRS مشتق شده از فرمول یک در مورد چهار حالت رانندگی دیگر، گزینههای متوازن (Balanced)، پویا (Dynamic)، پویا پلاس (Dynamic+) و پیست (Track) وجود دارد که حالت آخر (Track) اجازه میدهد تا سیستم کنترل کشش بهطور کامل غیرفعال شود. حتی یک سیستم کاهش درگ (DRS) شبیه به ماشینهای فرمول یک وجود دارد که راننده میتواند به صورت دستی با فشردن یک دکمه روی فرمان آن را برای افزایش حداکثر سرعت فعال کند.
برای پیوند بیشتر با فعالیتهای آئودی در فرمول یک، در این خودرو از رنگ تیتانیومی استفاده شده که در کانسپت C نیز دیده شده بود. شباهتها با آن مدل مفهومی اسپرت تارگا در داخل کابین نیز ادامه دارد؛ جایی که نوولاری کنترلهای فیزیکی را با نمایشگرها ترکیب میکند و از المانهای رنگی به عنوان ادای احترامی به ماشین مسابقهای Type C اتو یونیون در دهه ۱۹۳۰ استفاده میکند.
آئودی نوولاری آئودی متعهد شده است که از نظر استفاده از متریال باکیفیت به روزهای اوج خود بازگردد و نوولاری با همراهی کانسپت C (که سال آینده عرضه میشود) قصد دارد راه را برای کابینهای باکیفیتتر هموار کند. امیدواریم که این موضوع در آینده به مدلهای پرفروشتر در سریهای "A" و "Q" نیز گسترش پیدا کند.
در حالی که لامبورگینی هر تعداد که تقاضا وجود داشته باشد سوپراسپرتهای لامبورگینی تمراریو را خواهد ساخت، آئودی تولید نوولاری را تنها به ۴۹۹ دستگاه محدود کرده است. تحویل این خودروها برای نیمه اول سال ۲۰۲۷ برنامهریزی شده است. کانسپت C نیز که پیشتر به آن اشاره شد، سال آینده به یک مدل تولیدی تبدیل خواهد شد.
ادای احترام چندباره به نوولاری
این اولین باری نیست که آئودی به «تازیو نوولاری» ادای احترام میکند. در نمایشگاه خودرو ژنو ۲۰۰۳، کانسپت نوولاری کواترو (Nuvolari quattro) با یک موتور V10 توئین-توربو، زبان طراحیِ مدلی را پیشنمایش کرد که بعداً در خودروهایی مانند نسل اول A5 (عرضه شده در سال ۲۰۰۷) استفاده شد. این طرح مفهومیِ ۶۰۰ اسب بخاری، پنجاهمین سالگرد درگذشت این راننده ایتالیایی را گرامی داشت. بعدها در سال ۲۰۱۴، نسل سوم و نهایی TT نیز یک نسخه ویژه به نام نوولاری در ایتالیا (زادگاه این راننده افسانهای) دریافت کرد.
آئودی پیش از این با قاطعیت اعلام کرده بود که هیچ جانشینی برای R8 وجود نخواهد داشت، بنابراین این اتفاق یک سورپرایز خوب است. با وجود اینکه به قیمت رسمی اشارهای نشده است، اما با توجه به اینکه قیمت پایه تمراریو کمی کمتر از ۳۰۰ هزار دلار است، نوولاری تقریباً به طور قطع در محدوده اعداد شش رقمیِ بالا قرار خواهد گرفت. با این وجود، یافتن ۴۹۹ خریدار با توجه به عملکرد و طراحی آن نباید کار سختی باشد.
آئودی نوولاری اگرچه یک سوپراسپرت بر اساس تعریف، مخصوص افراد بسیار ثروتمند ساخته میشود، اما این خودرو پس از چند سال عملکرد نهچندان درخشان، به عنوان یک دکمه ریاستارت برای آئودی نیز عمل میکند. این مدل نمایی از آینده طراحی خارجی و کیفیت داخلیِ مدلهای تولید انبوهی که پس از نوولاری و کانسپت C عرضه میشوند را به ما نشان میدهد.
در عین حال، این دو خودروی اسپرت با بازگرداندن فرم جذاب خودروهای دو در، که مدتی بود دلتنگ آن بودیم، به پر کردن یک شکاف در سبد محصولات این شرکت کمک میکنند.
