شاسیبلند پلاگین هیبریدی آینده جیلی گلکسی یعنی کروزر ۷۰۰، برای نخستین بار از معماری بومی و اختصاصی این شرکت برای خودروهای آفرود انرژی نو رونمایی خواهد کرد؛ پلتفرمی که بر پایه پیشرانههای الکتریکی توسعه یافته و برخلاف بسیاری از رقبا، از یک شاسی تبدیلشده بنزینی مشتق نشده است.
جیلی نخستین بار در مارس گذشته این مدل را به عنوان پاسخی به آفرودرهای سنتی بازار نظیر لندروور دیفندر معرفی کرد. اطلاعات رسمی منتشرشده تایید میکند که این پلتفرم از ترکیب سیستم چهارچرخ محرک سهموتوره، سیستم تعلیق هیدرولیک فعال، تعلیق دوجناغی در جلو و عقب، ساختار بدنه مستقل (شاسی نردبانی یکپارچه) و صلبیت پیچشی فوقالعاده بهره میبرد.
با این حال، بررسی پتنت جدید ثبتشده توسط جیلی جزئیات فنی هیجانانگیزی را از نحوه مدیریت چسبندگی در اکسل عقب این خودرو که از دو موتور الکتریکی مستقل استفاده میکند، فاش کرده است.
تفاوت اکسل دوموتوره برقی با دیفرانسیلهای سنتی
در یک خودروی دودیفرانسیل مکانیکی و سنتی، دیفرانسیل به چرخهای چپ و راست اجازه میدهد در هنگام پیچیدن با سرعتهای متفاوتی بچرخند. اما یک اکسل الکتریکی دوموتوره این چالش را به شکل متفاوتی حل میکند؛ در این سیستم هر چرخ به طور مستقیم توسط موتور اختصاصی خود به حرکت درمیآید و سرعت چرخش آنها به صورت الکترونیکی و بدون نیاز به چرخدندههای دیفرانسیل کنترل میشود.
جیلی گلکسی کروزر ۷۰۰این آرایش فنی، قابلیت گشتاور برداری فوقالعاده سریع و کنترل دقیق سرعت چرخ را به همراه دارد. اما این روش یک چالش دیگر به وجود میآورد. اگر یکی از چرخها روی سطحی لغزنده قرار گیرد و شروع به هرزگردی کند، گشتاور تولیدی موتور آن چرخ نمیتواند به طور خودکار به چرخ دیگر منتقل شود.
راهحل جیلی در این پتنت، اتصال دو شفت محرک عقب از طریق یک مکانیزم قفلکننده هیدرولیکی است که در میان آنها قرار میگیرد.
انطباق مفهوم «کوپلینگ ویسکوز» برای اکسلهای برقی
در شرایط رانندگی عادی، اختلاف سرعت دوران بین دو شفت بسیار ناچیز است. در نتیجه، مقاومت مایع هیدرولیک درون سیستم محدود بوده و به چرخها اجازه میدهد بدون هیچ تداخلی در پیچها با سرعتهای متفاوت بچرخند.
اما زمانی که یک اختلاف سرعت بزرگ ایجاد شود (مانند زمانی که یک چرخ چسبندگی خود را از دست میدهد)، پروانه داخلی مکانیزم به شدت مایع دمپر را به حرکت درمیآورد. مقاومت ویسکوز (غلظت ناگهانی مایع) حاصل از این حرکت، در برابر اختلاف سرعت شفتها مقاومت کرده و اجازه میدهد بخشی از گشتاور موجود به شفت دیگر منتقل شود.
جیلی گلکسی کروزر ۷۰۰ این آرایش از نظر مفهومی شبیه به یک دیفرانسیل لغزش محدود ویسکوز عمل میکند، اما ساختار آن با سیستمهای انتقال قدرت آفرود سنتی متفاوت است. این کوپلینگ به جای ادغام در یک مجموعه دیفرانسیل مکانیکی، دو شفت الکتریکی مستقل را به هم متصل میکند. این نوآوری به اکسل اجازه میدهد تا ضمن حفظ مزایای سیستم گشتاور برداری، در صورت بروز هرزگردی، یک سیستم توزیع گشتاور خودکار و سختافزاری را فعال کند.
برخلاف سیستمهای کنترل کشش مبتنی بر ترمز (که با اعمال نیروی ترمز روی چرخ در حال لغزش، هرزگردی را کاهش میدهند و باعث اتلاف انرژی و داغ شدن ترمزها میشوند)، این پتنت (طرح ثبت اختراع) یک مسیر مستقیم انتقال گشتاور بین دو شفت را پیشنهاد میدهد.
چرا این دستاورد فنی اهمیت دارد؟
بسیاری از خودروهای آفرود برقی کنونی برای شبیهسازی قفل دیفرانسیل، به مداخلات نرمافزاری سیستم ترمز متکی هستند. اما پتنت جیلی به یک راهحل سختافزاری خودکار اشاره دارد که به محض ایجاد اختلاف سرعت شدید بین چرخهای عقب وارد مدار میشود.
جیلی گلکسی کروزر ۷۰۰ این رویکرد پایداری و اطمینان مکانیکی بالایی را در شرایط سخت آفرود (مانند مسیرهای گلی یا صخرهای) تضمین میکند. اگرچه جیلی هنوز جزئیات نهایی خط تولید اکسل عقب کروزر ۷۰۰ را فاش نکرده است؛ اما این پتنت یکی از واضحترین نشانهها از نحوه مدیریت گشتاور در شرایط کمچسبندگی توسط این شرکت خودروسازی چینی به شمار میرود.
