ماشین سوزوکی ویتارا اتوماتیک 2000

سوزوکی گرند ویتارا یکی از شناخته‌شده‌ترین و ریشه‌دارترین نام‌ها در تاریخ رده شاسی‌بلندهای کوچک و فشرده جهان محسوب می‌شود. داستان این خودرو به دهه ۱۹۸۰ میلادی و معرفی مدل اصیل سوزوکی یا همان ویتارا نسل اول بازمی‌گردد؛ محصولی که توانست مفهوم شاسی‌بلندهای کوچک شهری با قابلیت‌های خارج جاده‌ای واقعی را خلق کند. با گذر زمان و ارائه نسل دوم در اواخر دهه ۹۰، سوزوکی فرمول موفق خود را ارتقا داد تا اینکه در سال ۲۰۰۵ میلادی، نسل سوم گرند ویتارا با کد اتاق JB420 معرفی شد. این نسل دقیقاً همان مدلی است که خط تولیدش در اواسط دهه ۱۳۸۰ شمسی (سال ۱۳۸۵) در پایگاه خراسان ایران‌خودرو به راه افتاد. از نظر پلتفرم و سگمنت، گرند ویتارا در کلاس شاسی‌بلندهای کامپکت جای می‌گرفت. نقطه تمایز مهندسی این خودرو استفاده از شاسی نردبانی یکپارچه با بدنه (Unibody with built-in ladder frame) بود. این معماری خاص باعث می‌شد خودرو علاوه بر ارائه هندلینگ و سواری شبیه به ماشین‌های سواری شهری، استحکام ساختاری و توانایی‌های بالای شاسی‌بلندهای اصیل را برای مسیرهای ناهموار حفظ کند.

سوزوکی ویتارا اتوماتیک 2000

در زمان عرضه به بازار ایران، شرایط بازار خودرو بسیار خاص و حساس بود. خریداران ایرانی که تا پیش از آن برای داشتن یک خودروی قدبلند دو دیفرانسیل گزینه‌های محدود، سنتی یا بسیار گران‌قیمت وارداتی را پیش رو داشتند، با ورود گرند ویتارا به یک گزینه ایده‌آل دست یافتند. این شاسی‌بلند ژاپنی مونتاژ داخل، مستقیماً به رقابت با معدود کراس‌اوورهای وارداتی آن دوران نظیر هیوندای توسان و کیا اسپورتیج پرداخت و به لطف شبکه خدمات گسترده ایران‌خودرو و شهرت دوام و کیفیتی محصولات سوزوکی، توانست سهم بازار فوق‌العاده‌ای را تسخیر کند. جایگاه قیمتی رقابتی و عرضه اولیه با گیربکس‌های دستی و اتوماتیک، این محصول را به یکی از محبوب‌ترین و مطمئن‌ترین انتخاب‌ها برای خانواده‌های ایرانی و علاقه‌مندان به طبیعت‌گردی در آن سال‌ها تبدیل کرد.

طراحی داخلی سوزوکی ویتارا اتوماتیک ۲۰۰۰ مدل ۲۰۰۹ بر پایه اصل سادگی، ارگونومی و کاربردی بودن شکل گرفته است. زبان طراحی کابین این خودرو، برخلاف پیچیدگی‌های شلوغ یا جلوه‌گری‌های کاذب، برقراری ارتباط سریع و آسان راننده با ادوات را اولویت قرار داده است؛ امری که با هویت یک شاسی‌بلند ژاپنی جان‌سخت و ماجراجو کاملاً همخوانی دارد. طراحی داشبورد و تریم داخلی ساختاری منظم و متقارن دارد. کنسول مرکزی با خطوط مستقیم و عمودی طراحی شده و ادوات مربوط به سیستم صوتی و تهویه مطبوع با دکمه‌ها و چرخنده‌های بزرگ در دسترس‌ترین نقطه ممکن قرار گرفته‌اند. نشانگرهای آنالوگ سه‌گانه پشت فرمان که درون آمپرهای اسپرت تعبیه شده‌اند، در کنار قطعات با طرح نقره‌ای روی کنسول و غربیلک فرمان، حس و حالی جوان‌پسند و پویا به تریم داخلی بخشیده‌اند. از نظر جادار بودن کابین و کاربردی بودن فضا، ویتارا اتوماتیک ۲۰۰۰ عملکرد بسیار خوبی ارائه می‌دهد. فاصله محوری ۲۶۳۹ میلی‌متری و ارتفاع مناسب سقف سبب شده تا فضای سر و پای کافی برای سرنشینان جلو و عقب فراهم باشد.

سوزوکی ویتارا اتوماتیک 2000

صندلی‌ها پشتیبانی مناسبی دارند و موقعیت قرارگیری راننده، تسلط کاملی به ابعاد بدنه و جاده ایجاد می‌کند. فضاهای متعدد ذخیره‌سازی اشیاء در کنسول، درب‌ها و داشبورد تعبیه شده و محفظه بار نیز با توجه به فرم جعبه‌ای بدنه، گنجایش مناسبی برای سفرهای خانوادگی دارد؛ ضمن اینکه با خواباندن صندلی‌های عقب این فضا به شکل چشمگیری افزایش می‌یابد. در بخش کیفیت متریال مصرفی، باید توجه داشت که رویکرد سوزوکی در ساخت کابین این خودرو، دوام و ماندگاری طولانی‌مدت بوده است. بخش عمده‌ای از داشبورد و رودری‌ها از پلاستیک‌های فشرده و سخت تشکیل شده‌اند که شاید در لمس اول حس لوکس بودن را القا نکنند، اما مونتاژ قطعات فوق‌العاده دقیق و باکیفیت است. این متریال در برابر مستهلک شدن، آفتاب‌سوختگی و صدای افتادن در چاله‌ها مقاومت بسیار بالایی نشان می‌دهند و حتی پس از سال‌ها استفاده، کیفیت و استحکام اولیه خود را حفظ می‌کنند.

طراحی ظاهری سوزوکی گرند ویتارا ۲۰۰۹ ترکیبی هوشمندانه از سادگی، وقار ژاپنی و چهره‌ای سرسخت است. در سال ۲۰۰۹ که فیس‌لیفت جزئی این خودرو راهی بازار شد، سوزوکی بدون دست‌کاری اصالت طرح، خطوط ظاهری آن را پخته‌تر کرد تا فرم بدنه همچنان مدرن و ماندگار باقی بماند. ابعاد کلی بدنه شامل طول ۴۴۷۰، عرض ۱۸۱۰ و ارتفاع ۱۶۹۵ میلی‌متر در کنار فاصله محوری ۲۶۳۹ میلی‌متری، تناسبات یک شاسی‌بلند کامپکت استاندارد را به نمایش می‌گذارد که هم برای رانندگی شهری چابک است و هم جاداری کافی را فراهم می‌کند. در نمای جلو، شاهد امضای ماندگار ویتارا هستیم؛ چراغ‌های مستطیلی با زوایای تند و تیز که در پیوند با جلوپنجره مشبک، چهره‌ای قاطع و مصمم به خودرو بخشیده‌اند. خطوط برجسته روی کاپوت و سپر عضلانی جلو در کنار ورودی‌های هوای زیرین، حس قدرت را القا می‌کنند. پروژکتورهای گرد تعبیه‌شده در دل سپر نیز نمای جلو را کامل کرده و ظاهری اسپرت به آن می‌دهند.

سوزوکی ویتارا اتوماتیک 2000

در نمای جانبی، سادگی هدفمند به چشم می‌خورد. خط شانه مستقیم و کشیده‌ای از چراغ جلو تا چراغ‌های عقب امتداد یافته که گلگیرهای برآمده و متورم خودرو را برجسته‌تر نشان می‌دهد. این قوس گلگیرها، ابهت خاصی به نمایه جانبی بخشیده و رینگ‌های آلومینیومی ۱۶ یا ۱۷ اینچی (بسته به تیپ) به همراه فاصله مناسب از سطح زمین، آمادگی خودرو را برای مسیرهای خارج جاده‌ای یادآوری می‌کنند. همچنین وجود روف‌رک‌های روی سقف، جلوه‌ای ماجراجویانه به خودرو داده است. نمای عقب سوزوکی ویتارا ۲۰۰۹ شاید شاخص‌ترین بخش طراحی آن باشد. حضور چرخ زاپاس روی درب صندوق عقب به همراه کاور اختصاصی، ادای احترامی مستقیم به شاسی‌بلندهای کلاسیک و اصیل آفرودی است. درب صندوق عقب به صورت افقی (به سمت کنار) باز می‌شود که دسترسی به فضای بار را راحت می‌سازد. چراغ‌های عمودی شفاف و کریستالی در دو طرف درب عقب، در کنار سپر برآمده و دیفیوزر ساده پایین، نمای پشت خودرو را کاملاً متمایز، عضلانی و ماندگار کرده‌اند.

سوزوکی ویتارا اتوماتیک ۲۰۰۹ در بخش فنی به یک پیشرانه چهار سیلندر ۱۶ سوپاپه تنفس طبیعی با کد J20A و حجم دقیق ۱۹۹۵ سی‌سی مجهز شده است. این پیشرانه توانایی تولید حداکثر قدرت ۱۳۵ اسب بخار در ۶۰۰۰ دور در دقیقه و بیشینه گشتاور ۱۸۳ نیوتن‌متر در ۴۰۰۰ دور در دقیقه را دارد. نیروی تولیدی موتور توسط یک جعبه‌دنده ۴ سرعته اتوماتیک به سیستم انتقال قدرت متغیر دو دیفرانسیل (4WD) منتقله می‌شود؛ سیستمی که به کلید تنظیم الکترونیکی حالات دیفرانسیل در ۴ حالت مختلف شامل دنده کمکی سنگین مجهز است تا گشتاور را به بهترین شکل میان تمامی چرخ‌ها توزیع کند. این ساختار فنی شتاب صفر تا صد کیلومتر بر ساعت خودرو را به حدود ۱۳.۶ ثانیه و حداکثر سرعت آن را به ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت می‌رساند، در حالی که مصرف سوخت ترکیبی آن حدود ۹.۴ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر ثبت شده است. در بخش زیربندی و شاسی، سوزوکی ویتارا از معماری یکپارچه با شاسی نردبانی بهره می‌برد که استحکام بالایی در مقابله با فشارهای عرضی و طولی ایجاد می‌کند. سیستم تعلیق این شاسی‌بلند کامپکت در محور جلو از نوع مستقل مک‌فرسون به همراه فنر لول و میله موج‌گیر است و در محور عقب از سیستم مستقل چند میله‌ای (Multilink) استفاده شده که توانایی جذب ضربات و حفظ پایداری خودرو در عبور از مسیرهای ناهموار را تامین می‌کند. سیستم فرمان خودرو نیز از نوع هیدرولیکی با ضریب متناسب با سرعت است که دقت مناسبی را در هدایت بدنه ۱۵۲۰ کیلوگرمی آن فراهم می‌آورد. سیستم ترمز سوزوکی ویتارا مدل ۲۰۰۹ در چرخ‌های جلو از نوع دیسکی خنک‌شونده و در چرخ‌های عقب از نوع کاسه‌ای تشکیل شده است. این مجموعه ترمز به سیستم‌های ایمنی و کمکی شامل ترمز ضد قفل (ABS) و توزیع الکترونیکی نیروی ترمز (EBD) مجهز شده است تا پایداری و ایمنی توقف خودرو را در شرایط مختلف جاده‌ای تضمین کند. مجموع این ویژگی‌های مهندسی، سوزوکی ویتارا ۲۰۰۰ اتوماتیک را به خودرویی با دوام بالا و قابلیت‌های حرکتی استاندارد در هر دو حوزه شهری و برون‌شهری تبدیل کرده است.

سوزوکی گرند ویتارا اتوماتیک ۲۰۰۰ در زمان عرضه اولیه مطابق اطلاعات کاتالوگ رسمی، به مجموعه متناسبی از امکانات رفاهی استاندارد مجهز شده بود که نیازهای رانندگی روزمره و سفرهای برون‌شهری را به‌خوبی پاسخ می‌داد. در کابین این خودرو، سیستم تهویه مطبوع اتوماتیک با قابلیت تنظیم دقیق دما حضور دارد که همراه با کانال‌های خروجی هوای مناسب، هوای مطبوعی را برای سرنشینان فراهم می‌سازد. سیستم صوتی فابریک دستگاه قابلیت پخش CD و فایل‌های MP3 را داشته و خروجی صوتی شفافی ارائه می‌دهد. از دیگر تجهیزات رفاهی کارخانه‌ای این شاسی‌بلند ژاپنی می‌توان به آینه‌های جانبی برقی مجهز به گرم‌کن جهت جلوگیری از بخارگرفتگی در روزهای سرد، شیشه‌بالابرهای برقی برای تمامی درب‌ها، قفل مرکزی به همراه ریموت کنترل، رینگ‌های آلومینیومی اسپرت و چراغ‌های مه‌شکن جلو و عقب برای ارتقای دید راننده اشاره کرد. همچنین طراحی صندلی‌ها و قابلیت خواباندن صندلی‌های عقب، انعطاف‌پذیری بالایی در جابه‌جایی بار و وسایل سفر ایجاد می‌کند. در بخش تجهیزات ایمنی و محافظتی، سوزوکی ویتارا اتوماتیک ۲۰۰۰ بر پایه استانداردهای جهانی و رتبه‌بندی‌های معتبر ایمنی زمان خود طراحی شده است. ساختار بدنه خودرو بر اساس تکنولوژی ایمنی ضدمچ‌شدگی و جذب ضربات سخت در تصادفات توسعه یافته که همراه با میله‌های محافظ درون درب‌ها، صلبیت اتاق را در برخوردهای جانبی تضمین می‌کند. در داخل کابین، دو کیسه هوای ایمنی (Airbag) برای راننده و سرنشین جلو تعبیه شده تا در هنگام برخوردهای شدید از ورود آسیب‌های سنگین به سر و سینه جلوگیری شود. در زمینه سیستم‌های فعال ایمنی و کنترلی نیز این خودرو به سیستم ترمز ضد قفل (ABS) مجهز است که با همراهی سیستم توزیع الکترونیکی نیروی ترمز (EBD)، مانع از قفل شدن چرخ‌ها در ترمزگیری‌های ناگهانی شده و تعادل خودرو را در مسیرهای لغزنده یا ناهموار حفظ می‌کند. قفل ایمنی کودک برای درب‌های عقب و سیستم ایموبلایزر (ضد سرقت) نیز از دیگر موارد ایمنی تاییدشده در کاتالوگ رسمی این محصول محسوب می‌شوند.

در سال‌های پایانی دهه ۱۳۸۰ شمسی، بازار کراس‌اوورها و شاسی‌بلندهای کامپکت در ایران وارد فاز جدیدی از رقابت شد. سوزوکی ویتارا ۲۰۰۰ اتوماتیک در شرایطی به بازار عرضه گردید که مشتریان ایرانی برای انتخاب یک خودروی قدبلند دو دیفرانسیل، گزینه‌های محدودی میان محصولات مونتاژی و وارداتی داشتند. اصلی‌ترین رقبای ویتارا در آن بازه زمانی، کراس‌اوورهای کره‌ای نوظهور یعنی هیوندای توسان (نسل اول - کد JM) و کیا اسپورتیج (نسل دوم - کد KM) و همچنین شاسی‌بلند سنتی ژاپنی، نیسان رونیز بودند. از منظر فنی و ماهیت مهندسی، سوزوکی ویتارا با بهره‌گیری از شاسی نردبانی تلفیقی و سیستم انتقال قدرت دو دیفرانسیل مجهز به دنده کمکی واقعی، رفتاری شبیه به SUVهای اصیل از خود نشان می‌داد؛ نقطه‌ای که دقیقاً آن را از رقبای کره‌ای متمایز می‌ساخت.

سوزوکی ویتارا اتوماتیک 2000

هیوندای توسان و کیا اسپورتیج بر پایه پلتفرم سواری (کروس‌اوور شهری) شکل گرفته بودند و از پیشرانه‌های ۶ سیلندر ۲.۷ لیتری با قدرت ۱۷۳ اسب بخار بهره می‌بردند. این دو رقیب کره‌ای با وجود قدرت موتور بالاتر و سواری نرم‌تر شهری، در تقابل با سیستم آفرود و گشتاورگیری سوزوکی در مسیرهای ناهموار کم می‌آوردند. از سوی دیگر، نیسان رونیز اگرچه توانایی‌های آفرودی بالایی داشت، اما به دلیل عدم بهره‌مندی از گیربکس اتوماتیک، سواری خشک و کابین فوق‌العاده ساده، توان رقابت با رفاه و پرستیژ ویتارا را در مصارف شهری نداشت. بدین ترتیب ویتارا اتوماتیک ۲۰۰۰ توانست نقطه‌ای تعادلی میان کاربری شهری و آفرود ایجاد کند.

برخی از رقبای سوزوکی ویتارا اتوماتیک در جدول زیر آورده شده اند و ما مشخصات این خودروها را با سوزوکی ویتارا اتوماتیک مقایسه کرده ایم:

هیوندای توسان نسل اول در آن سال‌ها یکی از جدی‌ترین و پرفروش‌ترین وارداتی‌های بازار ایران بود. این کراس‌اوور کره‌ای به لطف بهره‌گیری از پیشرانه ۶ سیلندر ۲.۷ لیتری و گیربکس ۴ سرعته اتوماتیک، شتاب و کشش بهتری را نسبت به ویتارا ۲۰۰۰ در مسیرهای آسفالت ارائه می‌داد. امکانات رفاهی مناسب، سواری نسبتاً نرم و استهلاک فنی پایین از نقاط قوت توسان بودند، اما کیفیت متریال کابین و عملکرد سیستم چهارچرخ متحرک آن در آفرودهای سنگین نسبت به شاسی جان‌سخت سوزوکی در سطح پایین‌تری قرار می‌گرفت.

کیا اسپورتیج نسل دوم، برادر دوقلوی ساختاری و فنی هیوندای توسان محسوب می‌شد که با طراحی ظاهری کمی اسپرت‌تر و جوان‌پسندتر وارد بازار ایران شد. این خودرو نیز از همان موتور ۲.۷ لیتری ۶ سیلندر و گیربکس اتوماتیک بهره می‌برد که خروجی حرکتی چالاکی در شهر و جاده فراهم می‌ساخت. اسپورتیج به عنوان رقیب مستقیم ویتارا، بازار خریدارانی را هدف گرفته بود که به دنبال امکانات بیشتر و سواری شهری راحت بودند، هرچند از نظر صلبیت بدنه و پایداری در جاده‌های خارج شهری گام عقب‌تری نسبت به نماینده سوزوکی برمی‌داشت.

نیسان رونیز به عنوان یک شاسی‌بلند مونتاژی پارس‌خودرو، رقیب سرسخت سوزوکی ویتارا در بخش قابلیت‌های آفرودی به شمار می‌رفت. رونیز به موتور ۲.۴ لیتری تنفس طبیعی و سیستم دو دیفرانسیل مکانیکی مجهز بود و دوام ساختاری فوق‌العاده‌ای داشت. با این حال، به دلیل استفاده از گیربکس دستی، سیستم تعلیق شمش در عقب، کابین بسیار ساده و کم‌آپشن و نبود گیربکس اتوماتیک، در مقایسه با سوزوکی ویتارا اتوماتیک ۲۰۰۰ خودرویی خشن‌تر و غیرکاربردی‌تر برای استفاده روزمره شهری و خانوادگی به حساب می‌آمد.

با گذشت نزدیک به دو دهه از ورود سوزوکی گرند ویتارا اتوماتیک ۲۰۰۰ به بازار ایران و کارکردهای غالباً بالای ۲۰۰ هزار کیلومتر نمونه‌های موجود، شرایط نگهداری این شاسی‌بلند ژاپنی وارد فاز متفاوتی شده است. اگرچه کیفیت بالای ساخت و استهلاک پایین قطعات اصیل سوزوکی زبانزد است، اما سلامت ماندن خودرو در حال حاضر مستلزم توجه دقیق به چند بخش کلیدی است. نخستین نکته در نگهداری پیشرانه ۲.۰ لیتری (J20A)، حساسیت آن به کیفیت و بازه تعویض روغن‌موتور است. در کارکردهای بالا، احتمال سوزاندن جزیی روغن یا ضعیف شدن اویل‌پمپ وجود دارد؛ بنابراین بررسی مداوم سطح روغن و استفاده از روانکارهای باکیفیت ضروری است. همچنین زنجیر تایم این موتور ماندگاری بالایی دارد، اما در کیلومترهای بالا نیاز به بازبینی و در صورت مشاهده صدای اضافه، تعویض سفت‌کن‌ها دارد. سیستم خنک‌کننده (رادیاتور و ترموستات) نیز به دلیل سن بالا باید کاملاً سرویس شود، زیرا داغ کردن موتور J20A می‌تواند به واشر سرسیلندر و بلوک آلومینیومی آن آسیب جدی بزند.

سوزوکی ویتارا اتوماتیک 2000

در بخش انتقال قدرت، گیربکس ۴ سرعته اتوماتیک و سیستم دو دیفرانسیل خودرو از دوام فوق‌العاده‌ای برخوردارند، به شرط آنکه روغن گیربکس اتوماتیک (ATF) و واسکازین دیفرانسیل‌ها و ترانسفرکیس در فواصل منظم تعویض شده باشند. در نمونه‌های با کارکرد بالا، بررسی صدمات احتمالی به گاردان، پلوس‌ها و کاسه‌نمدها برای جلوگیری از روغن‌ریزی اهمیت بالایی دارد. از نظر قطعات یدکی و هزینه‌ها، خوشبختانه به لطف سابقه طولانی مونتاژ در ایران‌خودرو، قطعات مصرفی و بدنه ویتارا به وفور در بازار یافت می‌شود. با این حال، تفاوت کیفی و قیمتی چشمگیری میان قطعات اصلی ژاپنی (شرکتی)، نمونه‌های متفرقه و قطعات استوک وجود دارد. استفاده از قطعات نامرغوب در بخش تعلیق و جلوبندی، سواری خودرو را به شدت خشک و پرصدا می‌کند. در نهایت، بررسی سلامت بوش‌های تعلیق عقب (Multilink) و کمک‌فنرها برای حفظ پایداری خودرو در جاده بسیار حیاتی است.

سوزوکی گرند ویتارا نسل سوم (کد JB420 که در ایران به عنوان مدل 2000 سی سی اتوماتیک شناخته می‌شود) نسبت به نسل دوم خود (کد FT/GT) جهشی خیره‌کننده و بنیادی را در تمامی ابعاد مهندسی، طراحی و سواری تجربه کرد. این تغییر نسل، سوزوکی را از قالب یک شاسی‌بلند سنتی و کاملاً خشن خارج ساخت و به رده شاسی‌بلندهای مدرن، ایمن و کاربردی برای زندگی شهری و جاده‌ای وارد نمود. مهم‌ترین و اساسی‌ترین تغییر این خودرو نسبت به نسل قبلی، در پلتفرم و ساختار شاسی آن رخ داد. در نسل دوم، خودرو روی یک شاسی نردبانی کاملاً مستقل و مجزا سوار شده بود که سواری بسیار خشک، هندلینگ ضعیف در سرعت‌های بالا و تمایل شدید به حرکات عرضی بدنه را به همراه داشت. اما در نسل سوم، مهندسان سوزوکی از معماری نوآورانه «شاسی نردبانی یکپارچه با بدنه» (Built-in Ladder Frame) استفاده کردند. این پلتفرم جدید علاوه بر حفظ استحکام شاسی‌بلندهای اصیل در مسیرهای خارج جاده‌ای، مرکز ثقل خودرو را پایین آورد، صلبیت پیچشی بدنه را به طرز چشمگیری افزایش داد و ارتعاشات کابین را به حداقل رساند.

سوزوکی ویتارا اتوماتیک 2000

در بخش سیستم تعلیق نیز تحولی بزرگ ایجاد شد. سیستم تعلیق محور عقب از حالت اکسل صلب و یکپارچه در نسل دوم، به سیستم تماماً مستقل چند میله‌ای (Multilink) در نسل جدید ارتقا یافت. این تغییر بزرگ سبب شد کیفیت سواری، کوبش‌های عقب و پایداری خودرو در پیچ‌ها بسیار بهتر از گذشته شود و فرمان‌پذیری خودرو به ماشین‌های سواری نزدیک‌تر گردد. از نظر طراحی و ابعاد، نسل جدید کاملاً مدرن‌تر، پهن‌تر و عضلانی‌تر شد. خطوط جعبه‌ای و قدیمی نسل دوم جای خود را به خطوط کشیده، زوایای مدرن و چهره‌ای باابهت دادند. فضای داخلی و کابین نیز به طور کلی دستخوش تغییر شد؛ ارگونومی داشبورد به مراتب ارتقا یافت، کیفیت مونتاژ و عایق‌بندی صوتی کابین بهبود چشمگیری پیدا کرد و تجهیزات ایمنی نوین نظیر کیسه‌های هوا و سیستم‌های ترمز پیشرفته ABS و EBD به شکل استاندارد به آن اضافه شدند تا گامی بلند نسبت به سادگی بیش از حد نسل قبل برداشته شود.