دلربا‌‌‌ترین هیولای قرن بیستم، پونتیاک ترانس ام 1978 مشکی

عکس نویسنده
مرتضی سمیعی
نویسنده
اگر دهه 80 شمسی را بتوان دهه نابودی خودروهای کلاسیک با توجه به طرح تعویض خودرو‌های فرسوده در ایران دانست که بسیاری از خودروهای ارزشمند را به تیغ اسقاط سپرد و با خودروهای ایران خودرو و سایپا جایگزین شدند. روند نابودی خودروهای آمریکایی از یک دهه قبل شروع شده بود. در دهه 70 شمسی اقبال به خودروهای آمریکایی رو به افول گذارد. مصرف بالای بنزین، کمبود جای پارک در محله ها و نبود خریدار با قیمت مناسب باعث این میشد که روند از بین رفتن این خودروها زودتر از طرح تعویضیه دولت شروع شود. هرچند دهه 70 شمسی سالهای نابودی خودروهای آمریکایی در ایران بود. دهه 70 میلادی اوج شکوفایی خودرویی به نام پونتیاک با پلت فرم اف بادی در آمریکا بود.

پونیاک اف بادی در سال 1967 بر روی پلت فرم مشترکی با کامارو طراحی شد. نسل اول تا سال 1969 ادامه داشت. در سال 1970نسل دوم پا به عرصه گذاشت نسل اول این مدل پونتیاک، اکنون در ایران به دلیل عدم استفاده صحیح و مواردی که در ابتدا گفته شد به فراوانی نسل دوم در دسترس نمی باشد. در مدل های نسل اول تغییرات به گستردگی نسل دوم نمی باشد بعنوان مثال در مدل های سال 67 از نمای جلو با 4 چراغ گرد روبه رو هستیم که دماغه استیل میان جلو پنجره با سپر یک تکه می باشد.و شیشه های کناری دارای لچکی می‌باشند. در سال 68 لچکی از شیشه های کناری حذف می شود و فقط راهنمای زیر سپر بزرگ تر می شود. نسل دوم پونتیاک را باید دوران طلایی در طراحی این خودرو دانست. مدل های سال 70 با توجه به شکل دماغه به بوفالو هم معروف هستند. یکی از تفاوت های جالب خودروهای امریکایی اندازه گیری حجم موتور با اینچ مکعب می باشد. برای اینکه مقدار آن به سی سی را بدست بیاوریم. عدد حجم موتور را باید در 1.63 ضرب کنیم. مثلا موتورهای 350 دارای حجم موتور 5735 سی سی می باشند. در سال 74 چراغ های عقب کشیده تر و سه خط شدند و در نمای جلو دماغه تیز تر شد. تفاوت میان سال 75 و 74 در راهنمای میان جلو پنجره در سال 75 می باشد. و اما سال 1977، در این سال دلرباترین هیولای قرن ارائه شد. که در پایین به بررسی این مدل جدا گانه می پردازیم.

در سال 79 فاصله بین چراغ های جلو بیشتر شد. این مدل علی رغم ظاهر کمتر زیبا در قسمت جلو، نسبت به مدل 77 در ایران با قیمت بالاتری به فروش می رسد که دلیل آن کمتر شدن واردات در سال های پس از انقلاب می باشد. در چند سال اخیر متاسفانه به دلیل محبوبیت مدل ترانس ام 1978 اکثر مدل ها با اضافه کردن ملحقات این مدل مانند: رم ایر و اسپویلر و دیگر ملحقات تبدیل به ترانس ام شده اند

و پونتیاک بیس، اسپرینت و فورمولای فابریک خود تبدیل به کیمیا شده است، همچنین با توجه به محبوبیت رنگ های مشکی. قرمز و زرد در این مدل اکثر خودروها تغییر رنگ هم داده اند و دیگر رنگ‌ها نیز در مدل 1978 نایابند و دیدن پونتیاک ترانس ام 78 فسفری با سقف تی تاپ برای اینجانب تبدیل به آرزویی دست نیافتنی شده است. در نمایشگاه امسال در میان انبوه خودروهای آمریکایی، با حضور ترانس ام 1978مشکی مگر می شود از خودروی آمریکایی دیگری نوشت. در محفظه موتور، قلب تپنده هشت سیلندر با کروم کاری های قطعات فلزی جلوه ای بی نظیر داشت.

یکی از ویژگی های خودروهای آمریکایی امکان دِکد کردن وین نامبر می باشد که می توان به تمام مشخصات خودرو در روز تولید واقف شد.

بر روی کاپوت عقاب طلایی آتشین حضور داشت. و رم ایر ترنس ام بر روی کاپوت خودنمایی می‌کرد. در نمای داخل فرمان سه پره که بر روی تمامی مدل های پونتیاک هست حضور داشت. سرعت سنج به مایل بود و عدد 160 را نشان می دهد که برابر با 257 کیلومتر در ساعت هست.

رینگ های خودرو از نوع هانی کامب یا لونه زنبوریه خودمان است که داخل پره های آن به رنگ طلایی بودند. که دلربایی این هیولا را دو چندان کرده است.

در نمای پشت چراغ های کشیده را با اسپویلر ترانس ام را می دیدیم. پونتیاک ترانس ام در زمره خودروهایی هست که از هر سمت که به آن می نگریم، نقصانی در آن نمیتوانیم ببینیم.

شاید یکی از اتفاقاتی که امید است در سال های بعد در نمایشگاه اتفاق بیوفتد. امکان حضور خودرو ها بر روی استند متحرک و گردان باشد. تا بازدیدکنندگان بتوانند از نمای پشت خودرو هم دیدن نمایند و همین طور حضور مکانیک ها یا لوازم فروشان و یا هر فرد دیگری که می تواند به احیای بهتر و ارزان تر این خودرو ها کمک کند، می تواند مسیر بازسازی را تسهیل ببخشد و در پایان امید است که اگر خودرویی بازسازی می شود به حالت فابریک کارخانه این مهم صورت گیرد و کمتر سلیقه شخصی در فرآیند ترمیم خودروهای کلاسیک اعمال گردد.
نظرات
 
 
 

هویک آوانسیان

1396/9/10
من یک زمانی حدود 17 سال پیش میخواستم یک دستگاه کادیلاک دویل رویال مدل 76 را بازسازی کنم، متاسفانه آن زمان نه افراد حرفه ای و مراکز تخصصی را در این زمینه وجود داشت نه دسترسی به لوازم اصلی داشتم و مانند امروز هم گروپ ها و سایت ها مشاوره اینترنتی وجود نداشت. آن خودرو به رنگ آبی اوشن و تک برگ سند از کمپانی متعلق به پدر مرحومم بود. در نهایت آن خودرو زیبا را فروختیم و امروز با دیدن تصاویر این بازسازی های حرفه ای، حسرت آن کادیلاک در یاد من زنده شد. افسوس
  • سینا

    1398/12/18
    گفتی داغ ما رو تازه کردی
    میخواستم یک پونتیاک ترانس ام اصلی از یک بنده خدا بخرم به قیمت 2.5 میلیون تومن طرف میخواست ازدواج کنه داشت میفروخت قسم میخورد فقط یک میلیون سیستم روش نصب کرده بود روی کاپوتش ارم عقاب بود رینگ هاش هم زنبوری بود (خود ماشین 1.5 هرچی گفتم بدون سیستم بده گوش نداد گفت باهم میدم)
    خیلی قشنگ سالم بود
    پولم یک میلیون بیشتر نداشتم رفتم به بابام گفتم قرض بده بشدت مخالفت کرد و گفت این ماشین ها قدیمی هستند کسی ازت نمیخره مصرفش خیلی بالاست قطعاتش گرون و کمیاب هست تعمیرکارش کمه و .... (بهرحال دلایل خودش رو داشت)
    یادمه بنزین 80 تومن بود داشت میشد 100 تومن
    یا 100 تومن بود تازه میخواست کارتی بشه
    بهر حال نشد و با کمک پدرم یک پارس ELX کارکرده خریدم 12500 از یکی از دوستانش (البته باقیش رو پدرم داد من هم خرد خرد ماه به ماه بهش پس دادم) ماشین خیلی خوبی هست هنوزم دارمش و واقعا جون سخت خوش رکاب کم خرج بدون اذیت بود برام واقعا از سواریش لذت بردم

    ولی حسرت اون پونتیاک موند رو دلم الان هم بعد سالها دوباره یاد پونتیاک افتادم تو گوگل زدم "پونتیاک ترانس ام فروشی" سر از این سایت در اوردم
    گفتم ببینیم اگر به قیمت ارزون پیدا میشه یکی بخرم بازسازی کنم تا جون هستم لذتش رو ازش ببرم
    عزیزان تا جوان هستید اون کارهای که دوست دارید و "میتوانید" رو انجام بدید شاید بعضی هاش براتون در اینده حسرت بشه
  • بنده خدا

    1399/4/4
    داش سینا اطلاعاتت درست نیس اون زمونی که بنزین 100 تومن بود پیکانم 1 میلیون نبود بنزین صد تومنی زیادم دور نیست هشتاد و شش بود

صادق

1396/9/10
این عقابی که روی کاپوت این ماشینه طرح اصلی نیست . مدلهای 77 و 78 ، طرح عقاب بسیار معروفی با پرهای کمتر ( به صورت کارخونه ای ، پنج پر ) داشتن که معروفه به طرح دستی . از مدل 79 ( یعنی همون ماشین طلایی توی عکسهای بالا که شکل چراغهای جلو ، جلو پنجره ، و سپرش تغییر کرده و دیگه اون ابهت مدل 77 و 78 رو نداره ) طرح عقاب جدیدی با تعداد پرهای بیشتر استفاده شده که معروفه به طرح ماشینی . این عقابی که اینجا رو ماشین مشکیه ، کپی ضعیفی از طرح عقاب ماشینی مدل 79 محسوب میشه و به هیچ عنوان طرح اصلی و بسیار معروف مدل 77 و 78 نیست !
خیلی حیفه که این مدل با این چراغهای فوق العاده زیبا و اون طرح عقاب بی نظیر و ... ، فقط دو سال تولید انبوه شده . یعنی سالهای 77 و 78 . و این دقیقا زمان انقلابه و دیگه این ماشین در تعداد زیاد به ایران وارد نشده . برخلاف شورولت کامارو Z28 که دقیقا همین پلتفرم و حتی موتور روی اون نصبه و تعداد بیشتری به ایران اومده . این ماشین برای خیلیها ، زیباترین و بهترین ماشین عضلانیه که تا به حال تولید شده . و دو رنگ اون ، یکی مشکی و طلایی ؛ و یکی هم آبی آسمانی ، جزو زیباترین و بهترین ماشینهای تاریخه .
Pontiac Firebird Trans AM 1978
  • همایون

    1398/9/27
    درود بر شما
    البته تعداد زد 28 های فابریک بمراتب کمتر از ترنزام هاست

بابک

1397/11/2
با سلام و سپاس از این مقاله درباره اسطوره جنرال موتورز ، دو نکته را خواستم تصحیح کنم . یکی اینکه اسم این مدل رینگ پونتیاک snow flake یا طرح دانه برف هست که از سال 77 روی چند مدل پونتیاک نصب شد و هانی کمب یا لانه زنبوری تا سال 76 ادامه داشت .
مورد دوم اینه که نوشتید همه مدل های پایه فایربرد و فورمولا با لوازم مدل 78 تبدیل به ترنز ام شدند که اشتباه هست چون مدل ترنز ام به این طرح چهارچراغ خلاصه نمیشه و از لحاظ ظاهری مدلهای دو چراغ گرد زیر 77 هم کلاس ترنز ام داشته اند که تفاوت در ظاهر رم ایر روی هود و گلگیرهاست نه تعداد و شکل چراغهای جلو .
موفق باشید.
  • علیرضا

    1399/6/29
    اسم رینگ های فابریک مدل ۷۷ و ۷۸ ترنسام چیه ؟؟