بررسی نیسان مورانو
نیسان مورانو برای نخستین بار در سال ۲۰۰۲ میلادی به عنوان یک کراساوور متوسط لوکس معرفی شد و کمپانی نیسان آن را بر پایه پلتفرم موفق Nissan D توسعه داد. هدف اصلی از خلق این خودرو، عرضه یک کراساوور شهری با سواری شبیه به خودروهای سدان، اما با ظاهر و ابعاد یک شاسیبلند بود. حضور مورانو در بازار ایران طی دو مرحله و با دو نسل متفاوت رقم خورد. نسل اول (کد Z50) در سال ۱۳۸۷ (۲۰۰۸ میلادی) توسط پارسخودرو به کشور وارد شد و با ظاهر بسیار خاص و ساختار شکنانه خود، موج جدیدی در بازار ایجاد کرد. اما پس از استقبال خریداران، پارسخودرو تصمیم گرفت نسل دوم (کد Z51) را که در نمایشگاه خودرو لسآنجلس معرفی شده بود، از سال ۱۳۸۸ (۲۰۰۹ میلادی) روانه بازار ایران کند. نسل دوم مورانو با خطوط طراحی پختهتر، کیفیت کابین بسیار بالاتر و ارتقای جدی در سیستم تعلیق و تجهیزات رفاهی وارد میدان شد.
نیسان مورانو در آن سالها، بازار کراساوورهای لوکس و میانرده ایران در انحصار رقبای سرسختی همچون هیوندای وراکروز (ix55)، کیا موهاوی و لکسوس RX350 بود. نیسان مورانو نیو (نسل دوم) دقیقا در سگمنتی قرار گرفت که مشتریان به دنبال تلفیقی از پرستیژ برند ژاپنی، سواری نرم شهری و حس لوکس بودن بودند. عرضه این خودرو توسط پارسخودرو که سابقه درخشانی در مونتاژ و واردات خودروهای باکیفیت داشت، اعتماد خریداران را دوچندان کرد. مورانو توانست جایگاه خود را به عنوان یکی از شاخصترین، مدرنترین و پرطرفدارترین کراساوورهای وارداتی آن دوران تثبیت کند و سهم مهمی از بازار خودروهای بالای ۱۰۰ میلیون تومان آن روزهای ایران را به دست آورد.
داخل نیسان مورانو
کابین نسل دوم نیسان مورانو در زمان ورود به بازار، جهشی بزرگ را نسبت به نسل قبلی تجربه کرد و گامی بلند به سوی دنیای خودروهای پریمیوم برداشت. زبان طراحی داخلی این کراساوور ژاپنی بر پایه الگوی آرامشبخش، ارگونومیک و لوکس شکل گرفته است؛ فضایی که بیش از آنکه یک شاسیبلند خشن را تداعی کند، حس حضور در کابین یک سدان مجلل و مدرن مانند نیسان تینا را به سرنشینان منتقل میسازد. خطوط نرم و منحنیهای مداوم روی داشبورد، هارمونی بصری چشمنوازی ایجاد کردهاند و چیدمان ادوات بهگونهای است که دسترسی راننده به تمامی کلیدها و بخشهای کنترلی در کمال سادگی و آسانی انجام میگیرد. کیفیت متریال مصرفی در بخشهای مختلف کابین مورانو در سطح بسیار بالایی قرار دارد. بخش عمدهای از داشبورد و رودریها از پلاستیکهای نرم باکیفیت و روکشهای چرمی با دوخت ظریف ساخته شدهاند. استفاده هوشمندانه از تریم چوبی و قطعات آلومینیومی مات در کنسول مرکزی و اطراف دسته دنده، جلوهای بسیار شیک به فضای داخلی بخشیده است. این ترکیب کیفی باعث شده تا حس مرغوبیت متریال در تمام بخشهای مورد لمس توسط سرنشینان بهخوبی احساس شود.
نیسان مورانو از نظر جادار بودن و کاربردی بودن فضا، مورانو به لطف فاصله محوری ۲۸۲۴ میلیمتری خود، کابینی بسیار فراخ و راحت را برای پنج سرنشین بزرگسال فراهم میکند. صندلیهای پهن و مبلمانی خودرو که به سیستم چرم مرغوب مجهز شدهاند، ارگونومی فوقالعادهای دارند و در مسافتهای طولانی حداکثر راحتی را تضمین میکنند. فضای پا و سر در هر دو ردیف جلو و عقب کاملا ایدهآل است. همچنین تعبیه محفظههای متعدد برای قرارگیری اشیاء، کنسول وسط عریض و صندوق عقب جادار که با قابلیت تاشدن برقی صندلیهای عقب از طریق کلیدهای اختصاصی گسترش مییابد، کاربردی بودن فضای داخلی مورانو را برای استفادههای خانوادگی و مسافرتهای طولانی به اوج میرساند.
طراحی نیسان مورانو
طراحی ظاهری نسل دوم نیسان مورانو یکی از مهمترین نقاط قوت آن در زمان عرضه به بازار بود، چرا که طراحان نیسان موفق شدند فرم ساختارشکن نسل اول را پختهتر کرده و نمایی بسیار مدرن، عضلانی و در عین حال پیکرهای لوکس خلق کنند. این کراساوور ژاپنی با طول ۴۷۷۰ میلیمتر، عرض ۱۸۸۰ میلیمتر و ارتفاع ۱۶۸۵ میلیمتر، تناسبات ابعادی بسیار متوازنی دارد و فاصله محوری ۲۸۲۴ میلیمتری آن جلوهای باابهت و مستحکم در خیابانها به آن میبخشد. در نمای جلو، شخصیت متمایز مورانو بلافاصله خودنمایی میکند. جلوپنجره کرومی و عریض خودرو بهگونهای هوشمندانه با چراغهای اصلی همپیوند شده است که حسی از یکپارچگی و مدرنیته را القا میکند. چراغهای جلو با خطوط تیز و زاویهدار خود، نگاهی تهاجمی به خودرو دادهاند و سپری پفکرده همراه با ورودیهای هوای عریض و چراغهای مه شکن دایرهای، چهرهای قوی و اسپرت به بخش جلویی مورانو میبخشند.
نیسان مورانو با حرکت به نمای جانبی، خطوط نرم و سیال بدنه چشمنوازی میکنند. خط شانه برآمده که از روی گلگیرهای جلو آغاز شده و تا چراغهای عقب امتداد مییابد، حجمی عضلانی به خودرو داده است. قوس سقف همراه با شیب ملایم شیشههای جانبی و لچکی عقب، حالتی کوپهمانند به این شاسیبلند میدهد. گلگیرهای برجسته و رینگهای آلومینیومی بزرگ نیز حس استواری و توانمندی حرکتی خودرو را در نمای کناری دوچندان کردهاند. در نمای عقب، مورانو شخصیتی کاملا منحصربهفرد دارد. چراغهای عقب که از فناوری LED بهره میبرند، با فرمی افقی و کشیده، بخشی از بالههای جانبی و درب صندوق را پوشش دادهاند. شیشه عقب متمایل و اسپویلر بالای آن، حسی دینامیک به این بخش بخشیدهاند. همچنین سپر عقب برجسته با دیفیوزر تیره رنگ و خروجیهای دوگانه اگزوز کرومی در دو طرف، پایانبندی کاملا اسپرت و باکیفیتی را برای طراحی بیرونی این ژاپنی جذاب رقم میزنند.
مشخصات نیسان مورانو
نیسان مورانو نسل دوم مجهز به پیشرانه ۶ سیلندر ۲۴ سوپاپه تنفس طبیعی با کد معروف VQ35DE به حجم دقیق ۳۴۹۸ سیسی است. این پیشرانه آلومینیومی قادر به تولید حداکثر قدرت ۲۶۶ اسب بخار در ۶۰۰۰ دور در دقیقه و حداکثر گشتاور ۳۳۶ نیوتنمتر در ۴۴۰۰ دور در دقیقه است. نیروی تولیدی توسط یک جعبهدنده متغیر پیوسته با فناوری Xtronic CVT با قابلیت تعویض دستی ۶ سرعته به هر چهار چرخ انتقال مییابد. سیستم انتقال قدرت هوشمند All-Mode 4x4-i امکان توزیع متغیر گشتاور بین محورهای جلو و عقب را فراهم میسازد تا پایداری و چسبندگی خودرو در شرایط مختلف جادهای تضمین شود. در بخش تعلیق، نیسان مورانو در محور جلو از سیستم مستقل مکفرسون به همراه میله تثبیتکننده و در محور عقب از سیستم مستقل چنداتصاله (Multi-Link) بهره میبرد که ساختار آلومینیومی اجزای آن به کاهش وزن ناخواسته و بهبود دینامیک رانندگی کمک کرده است.
نیسان مورانو سیستم ترمز خودرو در هر چهار چرخ از نوع دیسکی تهویهشونده بوده که به سامانههای کمکی نظیر ترمز ضدقفل (ABS)، توزیع الکترونیکی نیروی ترمز (EBD)، سیستم ترمز اضطراری (BAS)، سیستم کنترل دینامیک خودرو (VDC) و سیستم کنترل هرزگردی (TRC) مجهز شده است. فرمان هیدرولیکی حساس به سرعت خودرو نیز دقت بالایی در کنترل این کراساوور ۱۸۴۵ کیلوگرمی ارائه میدهد. شتاب صفر تا صد کیلومتر بر ساعت مورانو حدود ۸ ثانیه و حداکثر سرعت ثبتشده برای آن ۲۰۹ کیلومتر بر ساعت است، در حالی که مصرف سوخت ترکیبی آن ۱۲ لیتر در هر صد کیلومتر ارزیابی میشود.
امکانات و تجهیزات نیسان مورانو
تجهیزات ایمنی نیسان مورانو در زمان عرضه، استانداردهای بالایی را در کلاس کراساوورهای لوکس ارائه میداد. این خودرو به کیسههای هوای راننده، سرنشین جلو، جانبی و پردهای (در مجموع ۶ کیسه هوا) مجهز گردیده است تا ایمنی همهجانبه سرنشینان در مواجهه با تصادفات تامین شود. در بخش ایمنی فعال، سیستمهای پایداری و کنترلی پیشرفتهای شامل سیستم کنترل دینامیک خودرو (VDC)، سیستم کنترل هرزگردی (TRC)، ترمز ضدقفل (ABS)، توزیع الکترونیکی نیروی ترمز (EBD) و سیستم ترمز اضطراری (BAS) بهصورت یکپارچه برای حفظ تعادل خودرو در شرایط لغزنده و مانورهای ناگهانی عمل میکنند. علاوه بر این، ساختار بدنه ایمن، آینه داخلی الکتروکرومیک با قابلیت تضعیف خودکار نور بالا، دوربین دید عقب به همراه سنسورهای پارک جلو و عقب، فرآیند پارک و رانندگی در محیطهای شهری را امنتر و سادهتر میسازد.
نیسان مورانو در بخش امکانات رفاهی، نیسان مورانو مجموعهای کامل از تجهیزات مدرن را داراست که حس لوکس بودن را به سرنشینان منتقل میکند. سیستم صوتی حرفهای Bose مجهز به ۱۱ اسپیکر، چنجر ۶ تایی، قابلیت پخش فایلهای MP3 و بلوتوث به همراه یک مانیتور رنگی ۷ اینچی و سیستم نویگیشن، سرگرمی و ارتباطات خودرو را مدیریت میکند. صندلیهای جلو دارای تنظیمات تمامبرقی بوده و صندلی راننده همراه با آینههای جانبی و فرمان هیدرولیک به سیستم حافظه یکپارچه متصل شده است. فرمان خودرو نیز قابلیت تنظیم برقی در عمق و ارتفاع را دارد. از دیگر مشخصههای برجسته رفاهی مورانو میتوان به سیستم استارت دکمهای، درب صندوق عقب برقی، صندلیهای ردیف عقب با قابلیت تاشدن برقی، سنسور باران، گرمکن شیشه عقب با تایمر و کامپیوتر سفری اشاره کرد.
رقبای نیسان مورانو در بازار
در زمان عرضه نسل دوم نیسان مورانو به بازار ایران، این کراساوور ژاپنی در سگمنتی قرار گرفت که رقابت در آن میان نمایندگان ژاپن و کره جنوبی به اوج رسیده بود. اصلیترین رقبای مستقیم مورانو در آن سالها، هیوندای وراکروز (ix55)، کیا موهاوی و لکسوس RX350 بودند. مورانو در مقایسه با رقبای کره ای خود یعنی وراکروز و موهاوی، کیفیت ساخت بالاتر، مهندسی پیشرفتهتر پیشرانه VQ35 و سواری بسیار نرمتر و مدرنتری را به نمایش میگذاشت، هرچند رقبای کرهای به لطف کابین هفتنفره و پیشرانههای حجیمتر توانستند بخشی از خریداران خانوادگی را به سمت خود جذب کنند. در برابر لکسوس RX350 نیز مورانو مشخصات فنی و ابعاد مشابهی را با قیمتی به مراتب رقابتیتر ارائه میداد و با پرستیژ برند نیسان و گیربکس پیشرفته Xtronic CVT، نگاه آن دسته از خریدارانی را جلب میکرد که به دنبال یک کراساوور لوکس شهری با هندلینگ اسپرت و طراحی متمایز بودند اما تمایلی به پرداخت حباب قیمتی لکسوس نداشتند. در واقع مورانو نقطه تعادل میان سواری لوکس لکسوس و کاربردی بودن کراساوورهای کرهای بود.
جدول مقایسه نیسان مورانو با رقبا
برخی از رقبای نیسان مورانو در جدول زیر آورده شده اند و ما مشخصات این خودروها را با نیسان مورانو مقایسه کرده ایم:
| ماشین | کلاس بدنه | حجم موتور | حداکثر توان | حداکثر سرعت | مصرف سوخت | تنفس موتور | تعداد سیلندر |
| نیسان مورانو (Z51) | شاسیبلند (کراساوور) | ۳۵۰۰ سیسی | ۲۶۶ اسببخار | ۲۰۹ کیلومتر بر ساعت | ۱۲.۰ لیتر در 100 کیلومتر | تنفس طبیعی | ۶ سیلندر |
| هیوندای وراکروز (ix55) | شاسیبلند (کراساوور) | ۳۸۰۰ سیسی | ۲۶۰ اسببخار | ۱۹۰ کیلومتر بر ساعت | ۱۲.۲ لیتر در 100 کیلومتر | تنفس طبیعی | ۶ سیلندر |
| کیا موهاوی (V6) | شاسیبلند (آفرودی) | ۳۸۰۰ سیسی | ۲۷۱ اسببخار | ۱۹۶ کیلومتر بر ساعت | ۱۲.۷ لیتر در 100 کیلومتر | تنفس طبیعی | ۶ سیلندر |
| لکسوس RX350 | شاسیبلند (کراساوور) | ۳۵۰۰ سیسی | ۲۷۵ اسببخار | ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت | ۱۰.۶ لیتر در 100 کیلومتر | تنفس طبیعی | ۶ سیلندر |
مقایسه نیسان مورانو و هیوندای وراکروز
هیوندای وراکروز یا همان ix55، به عنوان لوکسترین کراساوور کره جنوبی در آن دوران، مهمترین رقیب قیمتی و ابعادی مورانو به شمار میرفت. این خودرو با پیشرانه ۶ سیلندر ۳.۸ لیتری خود توان ۲۶۰ اسب بخار را تولید میکرد و برخلاف مورانو، ظرفیت هفت سرنشین را دارا بود. وراکروز با تکیه بر کابین بسیار جادار، سواری نرم و بازار دستدوم پررونق، گزینه محبوب خانوادههای پرجمعیت بود، اما در بخش هندلینگ، پرستیژ برند و حس اسپرت رانندگی در رتبهای پایینتر از نیسان مورانو قرار میگرفت.
مقایسه نیسان مورانو و کیا موهاوی
کیا موهاوی دیگر مدعی کرهای این رده بود که با ساختار بدنه مستقل روی شاسی و بهرهگیری از پیشرانههای ۶ سیلندر ۳.۸ لیتری و ۸ سیلندر ۴.۶ لیتری با قدرت ۳۴۰ اسب بخار، شخصیتی به مراتب خشنتر و آفرودیتر داشت. موهاوی برای کسانی که به دنبال قدرت پیمایش مسیرهای خارج از جاده و فضای بار و سرنشین بزرگتر بودند انتخابی ایدهآل محسوب میشد؛ اما در مسیرهای شهری از نظر نرمی سیستم تعلیق، کیفیت متریال داخلی و طراحی آیرودینامیک، قافیه را به سواری مدرن و متمایز نیسان مورانو واگذار میکرد.
مقایسه نیسان مورانو و لکسوس RX350
لکسوس RX350 نیز رقیب هموطن و لوکس مورانو بود که از پیشرانه ۳.۵ لیتری ۶ سیلندر بهره میبرد و از نظر ابعاد، کلاس خودرویی و کیفیت سواری، نزدیکترین تجربه را به مورانو ارائه میداد. لکسوس به عنوان زیرمجموعه لوکس تویوتا، سطح بالاتری از امکانات رفاهی، عایقبندی کابین و پرستیژ اجتماعی را در اختیار مالکان میگذاشت، اما قیمت بسیار بالاتر آن در بازار ایران سبب شد مورانو به عنوان گزینهای کاملا ارزشمند و اقتصادیتر در برابر این رقیب ژاپنی شناخته شود.
شرایط استفاده از نیسان مورانو
با گذشت بیش از یک دهه از عرضه نسل دوم نیسان مورانو به بازار ایران و کارکرد بالای اکثر نسخههای موجود، شرایط نگهداری از این کراساوور ژاپنی نیازمند توجه ویژه و حساسیت بالا از سوی مالکان است. با وجود کیفیت ساخت مطلوب و دوام بالایی که از برند نیسان انتظار میرود، استهلاک طبیعی قطعات در کنار کارکرد بالای خودرو باعث شده نگهداری از مورانو به فرآیندی تخصصی و هزینهبر تبدیل شود. نخستین و مهمترین نقطه ضعف و حساسیت در نگهداری این خودرو، جعبهدنده متغیر پیوسته یا همان Xtronic CVT آن است. این گیربکس نیاز مبرم و مداوم به تعویض بهموقع روغن مخصوص خود (NS-2) دارد و عدم توجه به کارکرد شفاف روغن، داغ کردنهای متوالی در فشار بالا یا عدم تعویض فیلترهای گیربکس میتواند به راحتی منجر به خرابی گزاف و تعویض کامل مجموعه گیربکس شود. از سوی دیگر، پیشرانه ۳.۵ لیتری شش سیلندر VQ35DE نیسان یکی از شاهکارهای مهندسی است، اما حساسیت بالایی نسبت به کیفیت روغن موتور، ضدیخ و سوخت مصرفی دارد.
نیسان مورانو استفاده از روغنهای نامرغوب یا عدم تعویض بهموقع آن، خسارات سنگینی به سیستم زمانبندی متغیر سوپاپها و زنجیر تایم وارد میسازد. همچنین به دلیل قد و قواره سنگین و سیستم تعلیق پیچیده چنداتصاله در بخش عقب، جلوبندی و سیستم تعلیق مورانو در نمونههای با کارکرد بالا نیازمند بازبینی کامل، تعویض بوشها و کمکفنرهایی است که قطعات اصلی آنها در بازار کمیاب و گرانقیمت هستند. چالش اصلی مالکان مورانو در شرایط کنونی، کمبود قطعات یدکی اصلی و بدنه در بازار ایران و حضور قطعات متفرقه یا فیک است. سیستمهای برقی متعدد، سنسورهای پیچیده و تجهیزات رفاهی پرتعداد خودرو نیز با گذشت زمان ممکن است دچار اختلال شوند که عیبیابی آنها مستلزم مراجعه به تعمیرکاران متخصص نیسان است. در مجموع، نیسان مورانو کارکرده همچنان سواری فوقالعاده و پرستیژ بالایی را ارائه میدهد، اما تنها زمانی دوام خواهد داشت که مالک با سرویسهای دورهای منظم، استفاده از قطعات یدکی اورجینال و رانندگی ملایم و بدون فشار ناگهانی به گیربکس، از این سامانه پیچیده ژاپنی مراقبت کند.
تغییرات نیسان مورانو نسبت به مدل قبلی
نسل دوم نیسان مورانو (کد Z51) نسبت به نسل اول (کد Z50) تغییرات و ارتقاهای بنیادین متعددی را در تمام بخشهای فنی، ظاهری، کابین و پلتفرم تجربه کرد که آن را از یک کراساوور اسپرت نیمهلوکس به خودرویی کاملا مجلل و پخته تبدیل ساخت. نخستین تغییر کلیدی، انتقال به پلتفرم مدرنتر Nissan D بود که باعث افزایش مقاومت پیچشی بدنه به میزان یکسوم نسبت به نسل قبل شد. این پلتفرم جدید به همراه بازنگری کامل در سیستم تعلیق مستقل مکفرسون جلو و چنداتصاله عقب (با استفاده گسترده از قطعات آلومینیومی)، سواری بسیار نرمتر، بیصداتر و هندلینگ دقیقتری را نسبت به نسل اول خشکیپذیر به ارمغان آورد. در بخش پیشرانه، موتور ۳.۵ لیتری ۶ سیلندر VQ35DE تحت بهینهسازیهای گستردهای قرار گرفت و خروجی قدرت آن با افزایشی محسوس از حدود ۲۳۴ اسب بخار به ۲۶۶ اسب بخار رسید. همچنین نسل جدید جعبهدنده متغیر پیوسته (Xtronic CVT) با برنامهریزی هوشمندتر، سرعت پاسخگویی بالاتر و قابلیت تعویض دستی ۶ سرعته روی این نسل نصب شد که تا حد زیادی تاخیرهای معروف نسل قبل را پوشش داد. سیستم انتقال قدرت نیز به سامانه پیشرفته All-Mode 4x4-i ارتقا یافت تا توزیع نیرو بین محورها هوشمندانهتر انجام شود.
نیسان مورانو در نمای بیرونی، خطوط طراحی خودرو از حالت خشن و زوایای تند نسل اول فاصله گرفت و فرمی عضلانیتر، یکپارچهتر و مدرنتر به خود گرفت. جلوپنجره کرومی عریض متصل به چراغها و چراغهای عقب افقی LED متمایز، تحولی چشمگیر در ظاهر مورانو ایجاد کردند. بزرگترین نقطه عطف تغییرات اما در داخل کابین رخ داد؛ جایی که متریال پلاستیکی و طراحی ساده نسل اول جای خود را به کابینی پر از روکشهای چرمی، تریم چوبی، داشبورد نرم، امکانات رفاهی فراوان مانند سیستم صوتی Bose، صندوق برقی و تا کردن برقی صندلیهای عقب داد تا مورانو رسما وارد رده کراساوورهای لوکس شود.
