بررسی میتسوبیشی میراژ
نام میراژ(Mirage) در سبد محصولات میتسوبیشی قدمتی طولانی دارد و پیشینه آن به سال ۱۹۷۸ بازمیگردد. این خودرو طی پنج نسل نخست (بین سالهای ۱۹۷۸ تا ۲۰۰۳) در قالب بدنه های مختلف از جمله هاچبک و سدان عرضه میشد و در برخی بازارها با نامهایی چون کلت (Colt) یا لنسر شناخته میشد. پس از وقفهای چندساله، کمپانی میتسوبیشی در نمایشگاه خودروی توکیو ۲۰۱۱ از نسل ششم این محصول رونمایی کرد؛ خودرویی که تولید آن از سال ۲۰۱۲ روی پلتفرم جهانی "Global Small" آغاز شد و کلاس هاچبکهای شهری سگمنت B را هدف گرفت. با آغاز موج تازه واردات خودرو در نیمه دهه ۹۰ شمسی، شرکت آرین موتور پویا تصمیم گرفت نسل ششم میراژ را روانه بازار ایران کند. عرضه این خودرو ابتدا در سال ۲۰۱۵ (۱۳۹۴) با نسخه پیش از فیسلیفت آغاز شد.
میتسوبیشی میراژ اگرچه ظاهر اولیه آن به دلیل سادگی بیش از حد با استقبال متوسطی روبرو گردید، اما شرکت واردکننده در سال ۲۰۱۷ (۱۳۹۵) سریعا نسخه بهروزرسانیشده (فیسلیفت) را معرفی کرد که با چهره جذابتر و تغییرات ظاهری محسوس، جایگاه بسیار بهتری در بازار پیدا کرد. در آن سالها بازار هاچبکهای ایران تحت سلطه نمایندههای باسابقه داخلی مانند 206 و خودروهای کرهای همچون هیوندای i20 و کیا پیکانتو بود. میتسوبیشی میراژ توانست با تکیه بر اصالت برند ژاپنی، مونتاژ کشور تایلند و قیمت اقتصادیتر نسبت به رقبا، سهم بازار مشخصی را برای خریدارانی فراهم کند که به دنبال یک هاچبک کارآمد شهری، با استهلاک پایین و ابعاد بسیار مناسب برای ترافیک کلانشهرها بودند.
داخل میتسوبیشی میراژ
طراحی داخل کابین میتسوبیشی میراژ با الگویی کارآمد، ساده و منطبق بر ارگونومی شهری شکل گرفته است که تمام عناصر آن بر محور سهولت در استفاده و سادگی کارکرد تمرکز دارند. الگوی کلی داشبورد متقارن و بدور از شلوغیهای بیمورد طراحی شده تا راننده و سرنشین جلو در کوتاهترین زمان ممکن به کلیه دکمهها و ادوات دسترسی داشته باشند. در بخش مرکزی داشبورد، ورودیهای هوای سیستم تهویه مطبوع به همراه پنل کنترلی و بخش مربوط به سیستم صوتی جانمایی شدهاند. غربیلک فرمان سهپره مجهز به روکش چرمی و کلیدهای کنترلی سیستم صوتی، حس و حال بهتری به فضای رانندگی میبخشد و صفحه کیلومترشمار نیز با ساختاری خوانا و کلاسیک، اطلاعاتی نظیر پیمایش، میانگین مصرف سوخت و زمان یادآوری سرویسها را در کامپیوتر سفری به نمایش میگذارد. با وجود ابعاد بیرونی بسیار فشرده، مهندسان میتسوبیشی توانستهاند از فضای درون کابین بهرهوری حداکثری داشته باشند.
میتسوبیشی میراژ فضای پا و سر در صندلیهای جلو کاملا مناسب است، اما در بخش عقب کابین، ابعاد متناسب با کلاس خودرو بوده و اگرچه برای دو سرنشین بزرگسال یا کودکان فضای پذیرفتنی ارائه میدهد، اما سرنشینان قدبلند ممکن است در مسافتهای طولانی محدودیتهایی در فضای زانو احساس کنند. صندوق عقب میراژ نیز ظرفیتی متناسب با خریدها و خریدهای شهری ارائه میدهد، ولی امکان تاشدن صندلیهای عقب این قابلیت را ایجاد کرده تا در صورت نیاز به حمل بار بیشتر، فضای کارآمدتری در اختیار مالکان قرار گیرد. در خصوص کیفیت متریال مصرفی و تریم داخلی، کابین میراژ کاملا هویت یک هاچبک اقتصادی و متکی بر کیفیت مونتاژ ژاپنی را بازتاب میدهد. جنس قطعات اصلی داشبورد و رودریها از پلاستیک فشرده و سخت تشکیل شده که اگرچه در نگاه اول لوکس به نظر نمیرسد، اما از نظر دوام، مقاومت در برابر آفتاب و مونتاژ محکم بدون صداهای اضافی در میانمدت و درازمدت عملکرد بسیار خوبی دارد. تریم پارچهای صندلیها کیفیت ساخت بالایی داشته و دوخت دقیق آنها در کنار قطعات تزئینی مشکی پیانویی در مرکز داشبورد، فضا را از سادگی مطلق خارج میکند.
طراحی میتسوبیشی میراژ
طراحی ظاهری میتسوبیشی میراژ بر پایه مفاهیمی همچون آیرودینامیک بالا، سادگی کارآمد و ابعاد بسیار فشرده شهری شکل گرفته است. این هاچبک ژاپنی با طول ۳۷۱۱ میلیمتر، عرض ۱۶۶۶ میلیمتر و ارتفاع ۱۴۹۱ میلیمتر، ابعادی کاملا ایدهآل برای مانور در خیابانهای باریک و یافتن فضای پارک در کلانشهرها دارد. فاصله بین دو محور ۲۴۵۱ میلیمتری خودرو نیز نشاندهنده تلاش مهندسان برای حداکثر استفاده از فضای داخلی در چنین ابعاد کوچکی است. در نمای جلو، زبان طراحی میراژ در دو نسخه واردشده به ایران کاملا متفاوت است. در مدل اولیه پیش از فیسلیفت، چهرهای کاملا ساده، آرام و بدون هیجان را شاهد بودیم که ورودیهای هوای کوچک و چراغهای بیضیشکل هالوژنی آن بر خصیصه اقتصادی بودن تاکید داشتند. اما در نسخه فیسلیفت، جلوپنجره خودرو بازطراحی شد و با افزودن نوارهای کرومی و سپری اسپرتتر همراه با چراغهای کشیدهتر و مهشکنهای برجسته، چهرهای مدرنتر و پویاتر به خود گرفت. خطوط روی کاپوت نیز به صورت شیبدار به سمت جلو امتداد یافتهاند تا علاوه بر بهبود زیبایی، ضریب درگ خودرو را برای کاهش مصرف سوخت به حداقل برسانند.
میتسوبیشی میراژ نما یا پروفیل جانبی میتسوبیشی میراژ ساختاری ساده و کارآمد دارد. یک خط برجسته از روی گلگیر جلو شروع شده و با گذشتن از بالای دستگیره درها تا چراغهای عقب امتداد مییابد تا بدنه را از سادگی مطلق خارج کند. آینههای جانبی مجهز به راهنما و رینگهای ۱۵ اینچی آلومینیومی با طراحی چندپره، تناسب خوبی با حجم کلی بدنه ایجاد کردهاند. خط سقف نیز با شیبی ملایم به سمت عقب حرکت کرده تا فضای سر سرنشینان عقب را قربانی نکند. در نمای عقب، طراحی خودرو هماهنگ با ابعاد کلی آن تکمیل شده است. چراغهای عقب عمودی با ابعاد نسبتا بزرگ در دو طرف درِ صندوق قرار گرفتهاند. وجود یک اسپویلر یا باله سقفی کوچک مجهز به چراغ ترمز سوم در بالای شیشه عقب، حس و حالی کمی اسپرت به این هاچبک شهری بخشیده است. سپر عقب در نسخه فیسلیفت تغییراتی کرد و با خطوط شکستهتر و شبرنگهای عریضتر در طرفین، عرض خودرو را در ظاهر عریضتر و استوارتر نشان میدهد.
مشخصات میتسوبیشی میراژ
میتسوبیشی میراژ نیروبخش قوای محرکه خود را از یک پیشرانه تنفس طبیعی سه سیلندر ۱۲ سوپاپ به حجم ۱۱۹۳ سیسی (۱.۲ لیتر) دریافت میکند که به سیستم زمانبندی متغیر هوشمند سوپاپهای میتسوبیشی موسوم به MIVEC مجهز است. این پیشرانه کمحجم توانایی تولید حداکثر قدرت ۷۷ الی ۷۹ اسب بخار در دور موتور ۶۰۰۰ دور در دقیقه و بیشینه گشتاور ۱۰۰ نیوتنمتر در دور موتور ۴۰۰۰ دور در دقیقه را دارد. تمامی نیروی تولیدی این موتور توسط یک جعبهدنده اتوماتیک ضریب متغیر پیوسته (CVT) به چرخهای جلو منتقل میشود که ساختاری بهینه برای کاهش افت توان و دستیابی به مصرف سوخت اقتصادی دارد. شتاب صفر تا صد کیلومتر این هاچبک شهری حدود ۱۳.۸ ثانیه ثبت شده و حداکثر سرعت آن به ۱۷۳ کیلومتر بر ساعت میرسد، در حالی که مصرف سوخت ترکیبی آن در حدود ۵.۹ لیتر در هر صد کیلومتر است.
میتسوبیشی میراژ در بخش شاسی و سیستم تعلیق، میتسوبیشی میراژ در محور جلو از سیستم مکفرسون مستقل همراه با میل تعادل بهره میبرد و در محور عقب به سیستم تعلیق یکپارچه تیر پیچشی (Torsion Beam) مجهز شده است؛ ساختاری که با توجه به وزن خالص حدود ۸۹۰ کیلوگرمی خودرو و ضریب فنربندی بهینهشده، پایداری و مانورپذیری مناسبی را برای رفتوآمدهای شهری فراهم میآورد. سیستم فرمان این خودرو از نوع تمام الکتریکی (EPS) بوده که سبب کاهش بار روی موتور و تسهیل فرمانپذیری در فضاهای تنگ شهری میشود. سامانه ترمز میراژ نیز در چرخهای جلو از نوع دیسکی تهویهشونده و در چرخهای عقب از نوع کاسهای تشکیل شده که با سیستمهای کمکی ترمز ضد قفل (ABS) و توزیع الکترونیکی نیروی ترمز (EBD) پشتیبانی میشود.
امکانات و تجهیزات میتسوبیشی میراژ
در بخش امکانات رفاهی، میتسوبیشی میراژ بر پایه نیازهای ضروری و کاربردی یک هاچبک اقتصادی شهری تجهیز شده است. نسخه عرضه شده توسط آرین موتور پویا امکاناتی نظیر سیستم ورود بدون کلید (Keyless) به همراه دکمه استارت، سیستم صوتی مجهز به ورودی USB و اتصال بلوتوث با دکمههای کنترلی روی فرمان چرمی، کامپیوتر سفری با نمایشگر چندگانه برای ارزیابی پیمایش و مصرف سوخت، چراغهای روشنایی در روز (دیلایت)، چراغهای جلو هالوژن به همراه مهشکنهای جلو، تنظیم برقی آینههای جانبی، شیشهبالابرهای برقی جلو و عقب، تنظیم تلسکوپی فرمان، آنتن سقفی، باله عقب مجهز به چراغ ترمز سوم و قابلیت تاشدن صندلیهای عقب برای افزایش فضای بار را در اختیار راننده قرار میدهد؛ با این حال مواردی نظیر سیستم تهویه مطبوع دستی و عدم وجود نمایشگر لمسی مرکزی فابریک نشان میدهد که سازنده تمرکز خود را بر ارگونومی ساده و کارآمد معطوف کرده است.
میتسوبیشی میراژ از منظر تجهیزات ایمنی، میتسوبیشی میراژ به عنوان یک هاچبک فشرده عملکردی اطمینانبخش ارائه میدهد و توانسته چهار ستاره ایمنی را در آزمونهای تصادف دریافت کند. این خودرو بر پایه ساختار بدنه ایمن و پیشرفته میتسوبیشی موسوم به RISE شکل گرفته که انرژی حاصل از ضربه را به طور بهینهای جذب و توزیع میکند. در بخش ایمنی غیرفعال، میراژ در نمونههای شرکتی بازار ایران مجهز به ۶ کیسه هوای ایمنی شامل کیسههوای راننده، سرنشین جلو، جانبی و پردهای است. در بخش ایمنی فعال نیز سامانه ترمز ضد قفل (ABS)، سیستم توزیع الکترونیکی نیروی ترمز (EBD)، سیستم کمکی شروع حرکت در سربالایی (HAC) و قلاب نگهدارنده صندلی کودک (ISO Fix) مجموعه استانداردهای ایمنی این هاچبک ژاپنی را تکمیل میکنند.
رقبای میتسوبیشی میراژ در بازار
در بازه زمانی عرضه میتسوبیشی میراژ به بازار ایران در اواسط دهه ۹۰ شمسی، این هاچبک اقتصادی ژاپنی در کلاس هاچبکهای فشرده شهری (سگمنت A و B) به طور مستقیم با رقبای سرسخت کرهای وارد چالش شد. اصلیترین حریفان میراژ در بازار ایران، کیا پیکانتو (عرضهشده توسط اطلس خودرو) و هیوندای i10 (مونتاژشده توسط کرمان موتور) بودند. از دیدگاه عملکرد فنی و مهندسی، کیا پیکانتو و هیوندای i10 هر دو به پیشرانههای ۴ سیلندر ۱.۲ لیتری مجهز بودند که قدرتی در حدود ۸۵ اسببخار و گشتاوری معادل ۱۲۱ نیوتنمتر تولید میکردند؛ در حالی که میتسوبیشی میراژ با پیشرانه ۳ سیلندر ۱.۲ لیتری خود توان ۷۷ اسببخار را ارائه میداد.
میتسوبیشی میراژ این تفاوت خروجی سبب میشد که رقبای کرهای در شتابگیری و کشش در سربالاییها حس بهتری منتقل کنند، اما میراژ به لطف بهرهگیری از جعبهدنده CVT، وزن سبکتری معادل ۸۹۰ کیلوگرم و راندمان بالای موتور، مصرف سوخت به مراتب کمتری را به ثبت رساند. از نظر تجهیزات و کیفیت ساخت، پیکانتو با فهرست آپشنهای جذابتر و سیستم تعلیق اسپرتتر جلب توجه میکرد و هیوندای i10 با سواری نرمتر و هندلینگ بهتر بازار را هدف گرفته بود. با این حال، میراژ با دارا بودن ۶ کیسه هوا در برخی نسخهها و سطح ایمنی ۴ ستاره یوروانکپ، همراه با کیفیت استهلاک بسیار پایین قطعات ژاپنی، برتریهای ساختاری چشمگیری در کیفیت مونتاژ و هزینههای نگهداری بلندمدت نسبت به رقبای خود ارائه میکرد.
جدول مقایسه میتسوبیشی میراژ با رقبا
برخی از رقبای میتسوبیشی میراژ در جدول زیر آورده شده اند و ما مشخصات این خودروها را با میتسوبیشی میراژ مقایسه کرده ایم:
| ماشین | کلاس بدنه | حجم موتور | حداکثر توان | حداکثر سرعت | مصرف سوخت | تنفس موتور | تعداد سیلندر |
| میتسوبیشی میراژ | هاچبک | 1193 سیسی | 73 اسببخار | 173 km/h | 5.9لیتر در ۱۰۰ کیلومتر | تنفس طبیعی | 3 سیلندر |
| کیا پیکانتو | هاچبک | 1248 سیسی | 85 اسببخار | 160 km/h | 5.3 تا لیتر در ۱۰۰ کیلومتر | تنفس طبیعی | 4 سیلندر |
| هیوندای i10 | هاچبک | 1248 سیسی | 86 اسببخار | 166 km/h | 6.2 لیتر در ۱۰۰ کیلومتر | تنفس طبیعی | 4 سیلندر |
مقایسه میتسوبیشی میراژ و کیا پیکانتو
کیا پیکانتو به عنوان یکی از محبوبترین هاچبکهای شهری بازار ایران، چهرهای اسپرت و جوانپسند دارد که با چراغهای عقب بومرنگی و المانهای مدرن بدنه جلب توجه میکند. پیشرانه ۴ سیلندر ۱.۲ لیتری آن در کنار گیربکس ۴ سرعته اتوماتیک، شتاب و کشش مناسبی برای سفرهای شهری فراهم میسازد. کیفیت متریال کابین در سطح خوبی قرار دارد، اما سیستم تعلیق آن به دلیل اسپرت بودن ممکن است در چالهها کمی خشک عمل کند. این خودرو برای کسانی که به دنبال هاچبک چابک با آپشنهای رفاهی متعدد هستند، گزینهای قابل توجه محسوب میشود.
مقایسه میتسوبیشی میراژ و هیوندای i10
هیوندای i10 محصولی با طراحی مینیمال، مدرن و شکیل است که فضای کابین جادارتر و کاربردیتری نسبت به ابعاد بیرونی خود ارائه میدهد. بهرهگیری از موتور ۱.۲ لیتری ۴ سیلندر مشترک با پیکانتو، رانندگی آرام و بدون لرزشی را در مسیرهای شهری و بزرگراهی رقم میزند. سیستم تعلیق نرم این خودرو به همراه عایقبندی مناسب کابین، کیفیت سواری مطلوبی برای سرنشینان به همراه دارد. با این حال، حضور گیربکس ۴ سرعته اتوماتیک سنتی و برخی سادگیها در آپشنهای رفاهی از دلایلی است که خریداران را میان انتخاب آن و میراژ دودل میساخت.
شرایط استفاده از میتسوبیشی میراژ
با گذشت حدود یک دهه از عرضه نسل ششم میتسوبیشی میراژ به بازار ایران و قرارگیری بیشتر نسخههای موجود در محدوده کارکردهای بالا، شرایط نگهداری از این هاچبک ژاپنی نیازمند توجه ویژهای به استهلاک قطعات مصرفی و دورهای است. میراژ خودرویی به نسبت جانسخت و کماستهلاک به شمار میرود، اما کارکردهای فراتر از ۱۰۰ هزار کیلومتر، اهمیت سرویسهای منظم را دوچندان میکند. مهمترین و حساسترین بخش در نگهداری میراژ با کارکرد بالا، جعبهدنده اتوماتیک ضریب متغیر (CVT) آن است. این گیربکس به کیفیت و زمان تعویض روغن به شدت حساس بوده و استفاده از روغنهای نا مرغوب یا بیتوجهی به تعویض به موقع آن در فواصل ۴۰ تا ۵۰ هزار کیلومتر، میتواند منجر به تقهها، افت توان شدید و هزینههای سنگین تعمیرات شود. همچنین پیشرانه ۳ سیلندر ۱.۲ لیتری خودرو به دلیل حساسیتهای آلیاژی و ابعاد فشرده، نیازمند روغن موتور استاندارد با گرانروی توصیه شده توسط سازنده و تعویض دقیق فیلترها در فواصل کوتاه است تا از ایجاد جرم و استهلاک زودرس رینگ و یاتاقان جلوگیری شود.
میتسوبیشی میراژ در حوزه قطعات یدکی و بدنه، اگرچه بازار ایران دسترسی نسبتا مناسبی به قطعات فنی مصرفی میراژ از طریق نمایندگی آرین موتور و تامینکنندگان قطعات ژاپنی دارد، اما قطعات تزئینی و بدنه آن به دلیل واردات محدودتر نسبت به خودروهای داخلی یا کرهای، قیمت بالاتری دارند و گاهی یافتن آنها زمانبر است. در بخش تعلیق و جلوبندی نیز، گذر زمان و کارکرد بالا در جادههای ایران موجب مستهلک شدن بوشها، کمکفنرها و سیبکها میشود که به دلیل پلتفرم سبک خودرو، بی توجهی به آنها سواری را کوبنده کرده و لرزشهای اتاق را افزایش میدهد. سیستم برق و سنسورهای موتور نیز به دلیل عمر بالا نیازمند بازدید دوره ای هستند تا از عدم وجود خطاهای سوخترسانی اطمینان حاصل شود. در مجموع، میتسوبیشی میراژ با کارکرد بالا در صورت دریافت سرویسهای منظم فنی و نگهداری اصولی گیربکس، همچنان میتواند یکی از کمدردسرترین و اقتصادیترین هاچبکهای شهری ژاپنی در بازار ایران باقی بماند.
تغییرات میتسوبیشی میراژ نسبت به مدل قبلی
در بررسی روند تکامل میتسوبیشی میراژ، مقایسه نسل ششم (کد بدنه A00/LA) با نسل پنجم آن (که بین سالهای ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۳ تولید میشد) نشاندهنده یک تغییر پارادایم کلی در فلسفه طراحی و هدفگذاری مهندسی کمپانی میتسوبیشی است. نسل پنجم میراژ خودرویی در کلاس فشرده (سگمنت C) بود که با فرمهای بدنه متنوعی از جمله سدان، کوپه و هاچبک ۳ در عرضه میشد و حتی نسخه اسپرت و شناختهشده عملکردمحوری داشت؛ اما با معرفی نسل ششم پس از یک وقفه طولانی، میتسوبیشی ابعاد و کلاس بدنه این خودرو را کاملا تغییر داد و آن را به یک هاچبک فشرده شهری (سگمنت B) تبدیل کرد تا تمرکز اصلی خود را بر مصرف سوخت اقتصادی و کاهش آلایندگی معطوف سازد.
میتسوبیشی میراژ از منظر مهندسی شاسی و قوای محرکه، نسل پنجم از پیشرانههای ۴ سیلندر با حجمهای بالاتر (از ۱.۳ تا ۱.۸ لیتر) و جعبهدندههای ۴ سرعته اتوماتیک یا ۵ سرعته دستی بهره میبرد. در مقابل، نسل ششم بر پایه پلتفرم کاملا جدید "Global Small" توسعه یافت و به یک پیشرانه ۳ سیلندر ۱.۲ لیتری بسیار بهینه با سیستم MIVEC و جعبهدنده CVT مجهز شد. این تغییر ساختار باعث کاهش چشمگیر وزن بدنه تا حدود ۸۹۰ کیلوگرم، بهبود قابل توجه آیرودینامیک با ضریب درگ ۰.۲۷ و کاهش بیسابقهای در مصرف سوخت ترکیبی خودرو گردید. در بخش کابین و ایمنی نیز تغییرات بنیادی صورت گرفت. نسل پنجم نمای داخلی کلاسیک دهه ۹۰ میلادی را با ایمنی پایهای ارائه میداد، اما نسل ششم با بهرهگیری از ساختار بدنه RISE، تقویت شاسی، اضافه شدن ۶ کیسه هوای ایمنی و سامانههای الکترونیکی کمکی ترمز، توانست استانداردهای ایمنی روز جهان و ۴ ستاره یورو انکپ را کسب کند و از نظر ارگونومی و امکانات رفاهی شهری نیز کیفیتی مدرنتر ارائه دهد.
