پورشه به تازگی یک «موبی دیک» مدرن ساخته است و مدیر ارشد بخش شخصیسازی این شرکت، احتمال انتقال DNA این خودرو به خط تولید انبوه را رد نمیکند. پورشه Flachbau RS، یک مدل تکساخت بر پایه 911 GT2 RS مدل ۲۰۱۸ است که ظاهر پوزهتخت معروف مدل افسانهای ۹۳۵ را زنده کرده است. این پروژه توسط دپارتمان شخصیسازی پورشه یعنی زاندروونش (Sonderwunsch) تولید شده است.
الکساندر فابیگ، نایبرئیس بخش محصول و شخصیسازی پورشه، تایید کرده است که خروجی پروژههای زاندروونش به طور منظم به خط تولید استاندارد راه پیدا میکنند. البته این صحبتها به معنای قول قطعی برای تولید انبوه یک ۹۱۱ پوزهتخت جدید نیست؛ بلکه دری است که نیمهباز گذاشته شده و تاریخچه پشت آن توضیح میدهد که چرا هیچکس قصد بستن آن را ندارد.
آنچه پورشه درباره بازگشت پوزهتخت تایید کرده است
وقتی از فابیگ پرسیده شد که آیا دپارتمان زاندروونش میتواند آینده ۹۱۱ را شکل دهد، او طفره نرفت و گفت: «بله. منظورم این است که ایده اصلی زاندروونش همیشه این بوده که الهامبخش محصولات تولید انبوه ما باشد.» او در گفتوگو با رسانه The Drive با صراحت بیشتری افزود: «شاید دقیقاً همین خودرو را در بازار نبینید، اما عناصر یا بازتفسیرهایی از آن به عنوان یک مدل تولید سری به مشتریان عرضه شوند.»
پورشه ۹۱۱این تمام چیزی است که تا به این لحظه تایید شده؛ نه جدول زمانی وجود دارد، نه نام تیپ خاصی و نه حتی مدل تاییدشدهای. پروژه تکساخت قبلی پورشه با طراحی پوزهتخت در سال گذشته نیز به همین مسیر اشاره داشت و اکنون Flachbau RS این ایده را یک قدم جلوتر میبرد، بیآنکه مرزهای معرفی یک مدل تولید انبوه را رد کند.
اما در این میان، یادآوری تاریخچه پورشه بسیار مهم است. در سال ۱۹۸۳، «منصور عجه» سفارش ساخت اولین خودروی پوزهتخت یعنی Street 935 را به پورشه داد. در همان دهه، پورشه حدود ۹۴۸ دستگاه ۹۱۱ پوزهتخت را به عنوان آپشن کارخانهای روی نسل ۹۳۰ توربو تولید کرد. وقتی پیش از این یک درخواست تکساخت مشتری، راه خود را به کاتالوگ رسمی کارخانه باز کرده است، هیچکس در پورشه نمیتواند این تاریخچه را نادیده بگیرد.
پروژههای سفارشی چگونه به آپشنهای استاندارد تبدیل میشوند؟
واضحترین مثال اخیر در این زمینه، کیتهای افزایش قدرت X50 و X51 هستند. هر دوی این کیتها در ابتدا به عنوان درخواستهای انفرادی مشتریان مطرح شدند، اما بعداً پورشه آنها را به لیست آپشنهای استاندارد خود اضافه کرد. این دقیقاً همان فرآیندی است که فابیگ توصیف میکند: یک خریدار ثروتمند چیز غیرعادی و خاصی میخواهد، مهندسان کارخانه آن را به صورت اصولی طراحی و تولید میکنند و اگر افراد بیشتری خواهان آن باشند، برای تولید انبوه تایید میشود.
مدل Flachbau RS صرفاً یک ماکت طراحی توخالی نیست. این هیولا از یک پیشرانه ۳.۸ لیتری ۶ سیلندر تخت توئینتوربو با قدرت ۷۰۰ اسب بخار و گشتاور ۷۵۰ نیوتنمتر بهره میبرد. گلگیرهای تختتر، سیستم چراغهای جلوی جدید و باله عقبی که از خودروی مسابقهای GT3 R Rennsport 911 قرض گرفته شده، ظاهر آن را تکمیل کردهاند.
پورشه ۹۱۱ برای مقایسه، مدل فعلی ۹۱۱ توربو S با استفاده از سیستم T-Hybrid دارای قدرت ۷۰۱ اسب بخار است؛ بنابراین نسخه RS به دنبال رکوردشکنی در قدرت نیست، بلکه به دنبال احیای یک "فرم و اصالت" است.
اینکه آیا این سبک طراحی به تولید انبوه راه پیدا میکند یا خیر، کاملاً به اشتهای پورشه برای احیای ظاهری بستگی دارد که به دوران پیشرانههای هواخنک در مهندسی ۹۱۱ گره خورده است. با توجه به سابقه طولانی پورشه در تبدیل سفارشهای تکساخت به نسخههای تولید محدود و ویژه ۹۱۱، سوال اصلی این نیست که آیا عناصر Flachbau RS به تولید میرسند یا خیر؛ بلکه کدام عناصر و چه مقدار از آن «پوزه تخت» وارد خط تولید نهایی میشود.
