دوئل نابرابر در تهران؛ تویوتا لندکروزر FJ200 در برابر رنجروور Vouge

دوئل نابرابر در تهران؛ تویوتا لندکروزر FJ200 در برابر رنجروور Vouge

4 دی 1397
شهاب انیسی
نویسنده
بامداد صفائیان
عکاس
مقدمه

هیچ کس به درستی نمی‌داند سگمنت خودروهای شاسی‌بلند یا همان SUV ها دقیقاً از چه زمانی بنیان نهاده شد اما بر همگان مشخص است که نیاز دلیل اصلی آغاز تولید خودروهای چند منظوره (General Purpose) آن هم در دوران جنگ‌های آغازین قرن بیستم بود. نیاز به وجود خودروهای به اصطلاح "همه جا رو" به منظور حمل بیشترین بار و نفرات باعث تولید خودروهای فرماندهی و سپس خودروهای شاسی‌بلند کوچک‌تر شد.
همانطور که ایتالیا به مهد خودروهای اسپرت و سریع مشهور است، افتخار تولید خودروهای همه جا رو چند منظوره به نام آمریکایی‌ها ثبت شده است. با ورود به دهه 50 میلادی و اوج گیری استفاده از این دست خودروها از سوی عموم مردم، بسیاری از مدل‌های مشهور چون شورولت بلیزر، فورد برانکو، اینترنشنال هاروستر و فراتر از همه آن‌ها، انواع جیپ پا به عرصه حیات گذاشتند.
پیروزی‌های پیاپی جیپ در میادین نبرد و از سوی دیگر اوج‌گیری حجم فروش محصولات غیر نظامی آن به جهان اثبات کرد که مردم میل توقف‌ناپذیری به خودروهای شاسی‌بلند دارند چرا که در عین رفع نیازهای خاص روزمره، به دلیل داشتن ارتفاع بیشتر و ابعاد بزرگ‌تر، حس اعتماد به نفس و برتری به مالک القا می‌کند که در هیچ کلاس از خودروهای دیگر یافت نمی‌شود.
خودروسازان دیگر نیز نمی‌توانستند از پتانسیل‌های فروشی که در این کلاس وجود داشت چشم پوشی کنند و از این رو به منظور تسریع در روند ساخت شاسی‌بلندهای منحصر به خود، با کپی‌برداری از مدل‌های مطرح شاسی‌بلند های آمریکایی به ویژه جیپ، اقدام به تولید شاسی‌بلند های انحصاری خود کردند.

چرا کپی برداری؟

زمانی که نام کپی‌برداری خودروسازان مطرحی چون لندروور، تویوتا و نیسان از برندهای مطرح آمریکایی به میان می آید، برخی علاقه‌مندان متعصب این برندها این حقیقت را نمی‌پذیرند. کپی‌برداری یا مهندسی معکوس یکی از سریع‌ترین روش‌های دستیابی به محصول نهایی بی‌عیب و نقص است که امروزه از سوی چینی‌ها بسیار انجام می‌شود و برای ایرانی‌ها فرایند غریبی نیست. اما در آن دوران تعداد کسانی که موفق به طراحی و تولید خودروهای شاسی‌بلند موفق شده بودند بسیار انگشت شمار بود و آوازه پیروزی این کلاس از خودروها در دستان برند جیپ بود.

بسیاری از خودروسازان ژاپنی در دوران جنگ جهانی، جنگ کره و سایر جنگ‌های مشهور به منظور تامین تیراژ بالای خودروهای نظامی همه جا رو مورد نیاز جبهه‌های جنگ یا به خط مونتاژ این خودروها بدل شدند و یا با مهندسی معکوس اقدام به تولید شاسی‌بلندهای نظامی خود کردند که نیسان و تویوتا دو مثال بارز این اتفاق مهم هستند. تاجایی که حتی اولین سری از تولیدات شاسی‌بلندهای تویوتا از پیشرانه‌های شش سیلندر خطی بادوام آمریکایی بهره بردند که بعدها به پیشرانه‌های سری F مشهور شد. لندروور اما از پیشرانه‌های هشت سیلندر 3.5 لیتری استفاده می‌کرد که پایه اولیه آن در حقیقت همان پیشرانه 215 Fireball جنرال موتورز بود که بعد ها در طی زمان با اعمال تغییرات اساسی از سوی این کمپانی به Rover V8 و یکی از بهترین و پرکاربردترین پیشرانه‌های 8 سیلندر خودروسازان بریتانیا بدل شد.

آغاز شاسی‌بلند سازی

تویوتا از همان ابتدا با هدف دستیابی به بازار فروش جهانی خودروهای شاسی‌بلند پا به میدان گذاشت تا بتواند به صورت مستقیم با برندهای مطرح آمریکایی چون جیپ رقابت کند. این برند ژاپنی در ابتدای کار بسیار هم موفق عمل کرد اما با گذر زمان و پیشرفت سریع‌تر محصولات آمریکایی و انگلیسی (و بعدها آلمانی) در کلاس خودروهای شاسی‌بلند، تویوتا و محصولاتش به دلیل عدم همراستایی با پیشرفت‌های روز از این بازار به شدت عقب ماند تا جایی که خود تویوتا اولین شاسی‌بلند رسمی خود را مدل J55 معرفی می‌کند. این درحالی است که حتی تا اواخر دهه 1970 میلادی، J55 هنوز از ترمزهای قدیمی کاسه‌ای، سیستم ترمز بدون بوستر و صندلی‌های نیمکتی بسیار ناراحت استفاده می‌کرد و از این رو از محصولات ساده آمریکایی نیز بسیار عقب افتاده تر بود چه برسد به رقابت با محصولات پیشرو و گران قیمت اروپایی. به عبارت ساده‌تر، لندکروزهایی که توانستند با رقبای آمریکایی سرشاخ شوند نمونه‌های پس از J60 هستند.

لندروور اما از همان آغاز کار در کنار محصولات همه جا رو با دوام خود معروف به دیفندر که از دیدگاه آپشنی و کیفیت تولید دست کمی از محصولات تویوتا نداشت، در سال 1970 اقدام به معرفی سری رنج روور کرد تا بتواند مستقیماً به جنگ با جیپ گرند واگونییر آمریکایی برود که در آن دوران پرفروش‌ترین و لوکس‌ترین شاسی‌بلند آمریکا به شمار می‌آمد. رنجروور کلاسیک با اتکا به سیستم انتقال نیرو دو دیفرانسیل دائم، قفل دیفرانسیل مرکزی، سیستم تعلیق لول؛ پیشرانه قدرتمند V8 (3.5 لیتری بر پایه 215 Fireball جنرال موتورز)، ترمزهای دیسکی در هر چهار چرخ و سیستم تهویه مطبوع بسیار قدرتمند ظاهر شد. با این حال بزرگ‌ترین نقطه ضعف آن قیمت زیاد آن بود چرا که این آپشن‌های رفاهی و ایمنی ارزان به دست نمی‌آمدند.

تغییر سگمنت

شاسی‌بلندهای آمریکایی پیش از ورود بریتانیایی‌ها و ژاپنی‌ها، سال‌های زیادی بود که توانایی‌های محصولات خود را به جهانیان ثابت و بازار فروش بسیار خوبی را کسب کردند. این رو عرصه بر ژاپنی‌ها و بریتانیایی‌ها بسیار تنگ شد چرا که نمی‌توانستند در دو زمینه تیراژ بالا و قیمت رقابتی با شاسی‌بلندهای آمریکایی رقابت کنند. به همین دلیل لندروور به سرعت مدل رنجروور را در نسل‌های بعدی با اعمال تغییرات به یک سگمنت بالاتراز دیدگاه آپشنی، رفاهی و قیمتی انتقال داد تا فعالیت‌های این مدل را تنها به بازار خودروهای شاسی‌بلند لوکس محدود کند. این دقیقاً همان اقدامی بود که مرسدس‌بنز با سری G غیرنظامی خود انجام داد چرا که رقابت در سگمنت شاسی‌بلندهای آمریکایی ارزان قیمت و پرفروش کاری غیرممکن بود. شاید بتوان گفت که تویوتا و نیسان تنها برندهایی بودند که توانستند با اصرار ورزی و اعمال تغییرات بسیار در محصولات خود تا به امروز رقیب آمریکایی‌ها باقی بمانند.

دوئل نابرابر

متاسفانه بازار خودروهای ایران بسیار محدود است و از آن بدتر تنوع بسیار پایین محصولات وارداتی و تعصب اشتباه مردمی ناشی از آن باعث شد تا تنها برخی از خودروها در ایران جاودانه شوند در حالی که مردم هیچ شناختی از سایر برندها ندارند. به عنوان مثال دروازه‌های بازار خودر کشور همواره رو به بنز و مرسدس‌بنز باز بوده است اما برندی چون آئودی به عنوان سومین رقیب قدرتمند ژرمن‌های پر زرق و برق همواره مغفول ماند.
در سگمنت شاسی‌بلندها نیز درب‌های بازار واردات به روی تویوتا همواره باز بوده است اما بنا به دلایل سیاسی و اقتصادی، شاسی‌بلندهای آمریکایی و بریتانیایی هرگز بصورت فراگیر و عمده به کشور وار نشدند.
به همین دلیل انتخاب خودروی ایرانی‌ها همواره به برندهای شناخته شده در بازار مانند بنز، بی ام و و تویوتا محدود می‌شود چرا که نه عوام شناخت ملموسی از توانایی‌ها و قابلیت‌های سایر برندهای برتر جهانی دارند و نه عرضه آن‌ها در کشور انجام می‌شود. هرچند نمی‌توان مردم را در این ماجرا مقصر دانست اما حداقل از علاقمندان صنعت خودرو انتظار می‌رود کورکورانه و با استناد به سبد محصولات ناقص خودرویی کشور برندها را با یکدیگر قیاس نکنند.

معرفی پیش رو از رنج روور ووگ SDV8 و لندکروزر J200 نیز مصداق بارز همین محدودیت‌های بازار خودرو کشور است. چرا که لندکروزر J200 با داشتن مجوز واردات رسمی به تعداد قابل توجهی در بازار کشور یافت می‌شود اما این مهم در مورد محصولات لندروور صدق نمی‌کند. از این رو قیاس این دو خودرو از پایه اشتباه است چرا که در این رقابت لندکروزر بدون شک بازنده خواهد بود.
رنج روور ووگ یکی از لوکس‌ترین شاسی‌بلندهای جهان به شمار می‌آید که با تغییر سگمنت بیشتر در راستای رقابت با شاسی‌بلندهای لوکس جهانی چون کادیلاک اسکالِید، لینکن (و نه لینکلن) نویگیتور، مرسدس‌بنز کلاس G، آئودی Q7 و مثال‌هایی از این دست ساخته شده درحالی که برند تویوتا، برندی اقتصادی و مردمی است. به منظور رویارویی بهتر باید از برادر لوکس لندکروزر با پلتفرم و سیستم انتقال نیرو مشابه یعنی لکسس LX570 کمک گرفت که با توجه به محدودیت‌های واردات تعداد اندک نسخه‌های وارد شده، نمونه LX570 هم رده با این رنجروور در ایران به سادگی یافت نمی‌شود. پس هدف این مقاله معرفی گزینه برتر یا به رخ کشیدن برتری‌های این یا آن نیست!

رنج روور ووگ SDV8


رنجروورهای موجود در بازار کشور یا قدیمی هستند، یا سفارتی و یا نمونه‌های گذر موقت. نمونه مورد بررسی این مقاله یک SDV8 گذر موقت از نسل چهارم رنجروورها (L405)، با پیشرانه 5 لیتری 32 سوپاپ V8 تنفس طبیعی مشترک با محصولات جگوار است که قدرتی برابر با 370 اسب بخار و گشتاوری معادل 510 نیوتون‌متر تولید می‌کند که این توان خروجی از طریق گیربکس هشت سرعت اتوماتیک ZF 8HP (مشترک با بسیاری از خودروهای مطرح جهان) دراختیار سیستم چهار چرخ متحرک قرار می‌دهد.
این پیشرانه در نسخه سوپرچارجر نیز به تولید می‌رسد که اعداد و ارقام خروجی آن به ترتیب برابر با 503 اسب بخار و 625 نیوتون‌متر است. اختلاف توان میان این دو پیشرانه شتاب 0 تا 100 کیلومتر بر ساعت به ترتیب برابر با 6.9 برای نمونه تنفس طبیعی و 5.4 ثانیه برای نمونه سوپرچارجر است که اختلافی بسیار فاحش به شمار می‌آید.

با توجه به کلاس تولیدی، قیمت نهایی و بازار هدف، هیچ رنجرووری ویژه اجرای مانورهای آفرود ساخته نشده اما این به آن معنا نیست که این رنجروور نمی‌تواند از پس پیک‌نیک‌های آخر هفته برآید. لندروور همواره به اثبات رسانده است که در تاریخ شاسی‌بلندسازی خود همواره از رقبای هم کلاس ساخت تویوتا توانمندتر عمل کرده است. بیان لیست بلند بالای آپشن‌های به کار رفته در رنجروور گزافه‌گویی است چرا که لندکروزر حتی نیمی از این آپشن‌ها را نیز به همراه ندارد. اما سوای از دقت بالا در طراحی و تولید شاسی و متعلقات فنی رنجروور، این خودرو با استفاده از سیستم چهارچرخ متحرک دائمی هوشمند، سیستم تعلیق بادی (نئوماتیک و نه پنوماتیک)، سیستم کنترل ارتفاع با قابلیت افزایش ارتفاع خودرو برای عبور از مسیرهای ناهموار تا 7.5 سانتی متر، قابلیت عبور از مسیرهای آبی تا عمق 90 سانتی متر، اینطور به نظر می‌آید که این خودرو تنها به چهار حلقه تایرهای سایز 33 رده MT نیاز دارد تا مالک را در آفرود راضی نگه دارد.
اما به راستی چه کسی یک خودرو شاسی‌بلند فول سایز با قیمتی فراتر از 150 هزار دلار را به آفرود آخر هفته می‌برد؟ خودرویی مجهز به باکیفیت‌ترین چرم در نمای زیبای داخلی، مملو از آپشن‌های رفاهی و ایمنی که همگی نوید از سواری جذاب و هیجان‌انگیز آفرود می‌دهد اما چنین تجربه‌ای جز در برنامه‌های مفرح تلویزیونی چون تاپ‌گیر و گرندتور مشاهده نمی‌شود. برنامه‌هایی که بودجه‌های میلیون دلاری دارند و بصورت کامل خودروهای مورد بررسی را بیمه می‌کنند.

لندرکروزر J200 VXR


بازار باز واردت برای تویوتا حداقل تا سال 2013 و در نمونه‌های انگشت شمار پس از آن؛ حداقل باعث شد پای J200 (جدیدترین نسل لندکروزر) به کشور باز شود. اما این لندکروزر J200 گذرموقت هم در آپشن‌های رفاهی برای بازار ایران کم نمی‌گذارد اما در عین حال قابل مقایسه با برادر لوکس‌تر خود LX570 نیست. نمونه VXR این خودرو از پیشرانه 5.7 لیتری V8 توئین کم (32 سوپاپ) به قدرت 381 اسب بخار و 543 نیوتن‌متر گشتاور و حق انتحاب گیربکس‌های اتوماتیک 5، 6 و 8 سرعت را در اختیار مالک می‌گذارد. پیشرانه‌‌ای که در بازار کشور به دلیل ارائه توان خروجی بسیار خوب مورد استقبال قرار گرفت اما اختلاف فاحش آن از نظر قیمتی با نمونه‌های GXR (نمونه‌های V6) باعث شد فروشی به مراتب کمتر از نمونه‌های شش سیلندر را تجربه کند.

لندکروزر نیز از آپشن های رفاهی و ایمنی مشابه با رنجروور چون سیستم KDSS یا سیستم تعطیق تنظیم شونده بی‌بهره نیست اما همانطورکه بیان شد قابلیت قیاس با رنجروور را ندارد چراکه از نظر سگمنت قیمتی و تولیدی چند سر و گردن پایین‌تر از برند رنجروور می‌ایستد. با این حال توان آفرود این خودرو در ایران به بسیاری از آفرود نوردان اثبات شده است هرچند که بیشتر مناسب سفرهای بین شهری با توان و سطح آپشن‌های راضی‌کننده. اما با نگاهی به ساختار اتاق و طراحی ظاهری این خودرو نیز در میابیم که در حقیقت این لندکروز هم همانند رنجروور بیشتر ویژه ترددهای لاکچری درون شهری اما در بازه قیمتی پایین‌تر طراحی شده و نه آفرود حرفه‌ای در کوهستان‌های تند و تیز.

حق انتخاب

دو خودرو مورد بررسی از کلاس شاسی‌بلندهای سایز بزرگ هستند اما بدون شک هیچ یک برای آفرود سواری ساخته نشدند. البته منظور آن نیست که در بازه کراس‌اوورها قرار می‌گیرند، بلکه مشخصات بدنه آن‌ها ویژه استفاده‌های شهری و پیک‌نیک‌های سبک آخر هفته است. در هر صورت باید توجه داشت که هر خط و خش و شکستگی در سپرهای ظریف این خودروها هزینه تعمیرات بسیاری به همراه دارد و به مقدار قابل توجهی از ارزش دست‌دوم آن‌ها می‌کاهد. حتی اگر میلیاردر هم که باشید از شکستگی اجزا پلاستیکی بدنه خودو خود خوشحال نخواهید شد.

برخی متعصبان دو آتشه این خودروها بلافاصله با بیان این موارد به سرعت جوش می آورند. این حرف به این معنا نیست که لندکروزر یا رنج روور توان آفرود ندارد. اما حقیقت آن است که در خط تولید تویوتا، لندروور و جیپ یا به عبارت بهتر ان دست خودروسازانی که در زمینه طراحی و ساخت خودروهای شاسی بلند سابقه درخشانی دارند همواره دو کلاس از خودروهای شاسی بلند را به بازار عرضه می کنند که یکی ویژه استفاده های خیابانی و تفریحات آخر هفته است که بیشتر شامل شاسی بلند های سایز بزرگ لوکس و پر آپشن چون گرند چروکی، لندکروزر و رنج روور می شود. اما کلاس دیگر شاسی بلندهای حقیقی ویژه آفرود را در بر می گیرد که از راحی ویژه آفرود بهره می برند و آپشن های آن ها کاربردی و بیشتر در راستای تامین نیاز سفرهای سخت و خشن است. این کلاس از خودرو ها از این سه خودروساز مطرح شامل مدل های رنگلر، FJ کروزر و دیفندر است که منحصر به مسیرهای آفرود ساخته شده اند.
آن دسته از علاقه مندان که استفاده گسترده از لندکروزر در مسیرهای خاکی و رمل کشورهای عربی GCC را ملاک برتری و حضرت خواندن لندکروزر می دانند باید در نظر داشته باشند که لندکروزر برای اعراب ثروتمند همچون یک خودرو پیش پا افتاده و ارزان قیمتی است که تنها برای تفریحات بی محابانه و ارتقا فنی و تیونینگ با پیشرانه های V8 حجیم آمریکایی استفاده می شود. این اعراب هرگز با خودروهای چندصد هزار دلاری خود از جمله G کلاس بنز، لامبورگینی اوروس، بنتلی بنتایگا، رولزرویس کولینان، لینکن کانتیننتال و امثال آن به کویر نوردی نمی روند چرا که بروز کوچک ترین آسیب برای آن ها به منزله چند صد هزار دلار هزینه تعمیرات و افت قیمت شدید خودرو لوکسشان است. این افراد معمولا بیش از پنج خودرو در گاراژ شخصی دارند و لندکروزر اقتصادی ترین گزینه برای رانندگی های تفریحی و پر فشار آن ها است.
افتخار انحصاری به توانایی های خودرویی بی رقیب چون لندکروزر در بازار خودرو کشور که جدید ترین رقیب جهانی آن در ایران حداقل 20 سال با آن اختلاف سن دارد، نباید باعث شود علاقه مندان تنها به دلیل عدم حضور گسترده نمونه های به روز محصولات خودروسازانی چون جیپ و لندروور، چشم بر توانایی های این برندهای باسابقه و درخشان بپوشند و کور کورانه لقب حضرت را برای لندکروزر برگزینند.
انتخاب لندکروزر J200 در بازار داخلی کشور بدون شک یکی از برترین انتخاب‌های موجود در بین شاسی‌بلندهای توانمند و راحت است اما قطعاً به اندازه رنجروور لوکس نیست. اما برای افرادی که در مناقط آزاد اقتصادی زندگی می‌کنند و سبد محصولات خودویی به مراتب متنوع‌تر پیشرو دارند این سوال پیش می‌آید که چه گزینه‌ای بهتر است؟
اگر بحث بازه قیمتی و توان مالی خریدار را به عنوان مهم‌ترین فاکتور تعیین کننده کنار بگذاریم باید به صراحت بگوییم که J200 هرگز در لیست انتخاب‌ها نخواهد گنجید. در صورت داشت تعصب بر برند تویوتا مدل سکویا می‌تواند انتخاب برتری باشد اما در صورت داشتن طبع لاکچری، محصولات لکسس هر گزینه‌ای از برند تویوتا را کنار خواهند زد.
همچنین نیاز به تاکید است که ساکنان مناطق آزاد نباید سایر برندهای لاکچری چون اینفینیتی، گزینه‌های آلمانی و مخصوصا آمریکایی‌هایی چون جیپ، لینکِن (و نه لینکلن) و کدیلاک را از یاد ببرند. انتخاب خودرو یا شاسی‌بلند مناسب کاملاً به طبع، سلیقه و جیب مالک بستگی دارد. از این رو توصیه می‌شود پیش از خرید انتخاب‌های موجود یا قابل سفارش را بر اساس معیارهای خود به خوبی بررسی کنید چرا که به عنوان مثال، تنها برند رنجروور بیش از شش مدل قابل سفارش دارد که هر یک با دیگری تفاوت‌های فاحش و تاثیر گذار به همراه دارند.
عکس ها:

(برای بزرگنمایی تصاویر زیر ، روی آنها کلیک کنید)

نظرات
 
 
 

حسین

1397/10/4
fj توانایی های افرودش بسیار کمتر از لندکروز است و پرادو هم که همش چپ میکنه!
پس بهترین گزینه لندکروز سپر کوتاهه!
  • شایان

    1397/10/11
    توانایی های آفرود اف جی کروز به مراتب بیشتر از لندکروزه

آرششش

1397/10/4
کاش یه استارتی هم به ماشینا زده میشد ، اقلا یه کیلومتر باهاشون راه میرفتین ببینیم چه شکلین :(((

Genius

1397/10/4
"به همین دلیل انتخاب خودروی ایرانی‌ها همواره به برندهای شناخته شده در بازار مانند بنز، بی ام و و تویوتا محدود می‌شود"!!!!!!!!!!!!!!!!جدی میگید شما؟!؟!؟!؟پس چرا اون چیزی که ما داریم در بطن جامعه می بینیم دوئل و چلنج بین انتخاب 206 تیپ 2 کارکرده یا تیبا2 صفرکیلومتره؟!نباید سایت وزینی مثل شما زندگی 20 درصد از ما بهترون رو به کل جامعه تعمیم بده

وجدان ژاپن

1397/10/4
ببین جیپ و لندروور رنج روور ت تویوتا لندکروز و نیسان پاترول پیشگامان و اسطوره های آفرودن برا من همه یه طورن بدون تعصب همه رو دوست دارم خدایی آفرودن اینا

وجدان ژاپن

1397/10/4
در مورد نیسان پاترول ۱۹۵۱ آقا نیسان پاترول یک از موتور سری p خودش استفاده میکرد که بیشترن قدرت رو بین دو دیفرانسیل های زمان خودش داشت صفر تا صدش رو خودش ساخته بود بر خلاف نسل اول لندکدوز و لندروور فقط پاترول شکل ظاهری ش شباهت با جیپ داشت که اون موقع اکثر ماشینها شبیه هم بودن

amin

1397/10/4
مطلب کاملا سبک و بی محتوا و غیر کارشناسانه بود... خود جیمز می توی یکی از قسمت های اسب بخار به برتری لندکروزر توی رقابت با رنجروور و شورولت سیلورادو اعتراف میکنه. که لندکروز با قدرت کمتر زودتر هم به مقصد میرسه..
رنجروور ماشینیه که درصد خرابیش بسیار بالاست ولی لندکروز مرگ نداره... اینکه عرب ها چرا از لندکروز یا سافاری استفاده میکنن به دلیل استقامت بالا و در صد پایین خرابی و اینکه با پول کمتر ماشین به مراتب کاراتری رو بدست میارن... من خودم جیپ تویوتا روندم و لندروور شرکت مرتب هم روندم ولی واقعا جیپ تویوتا یه چیز دیگس... موتور لندرووربا 4 سیلندر 7.5 لیتر روغن میگیره ولی تویوتا با 6 سیلندر 6.5 لیتر... به نظر شما اینها مزایا نیست؟ به هر حال در آخرالزمان تنها این لندکروزه که شمارو نجات میده و نه هیچ آفرودر دیگه ای.. لندروور یه ماشین بی نهایت تنبل و خسته کننده و پر استهلاکی هست در مقابل لندکروزر ... و مصرف بنزین بسیار بالایی رو داره... در واقع اسم لندکروزر باید به لندر کراشر تغییر کنه.. land crusher
  • رضا

    1397/10/4
    جمیز می در برنامه اسب بخار؟؟؟!!! فکر کنم اگه جمیز می اینو بشنوه بره گینه ی نو و پناهنده اونجا بشه.احتمالا منظورتون برنامه خودروهای مردمی جمیز می یا همون Cars of The Peoplp هست
  • کوشا

    1397/10/5
    آیا کسی در مورد لندکروز بد گفته؟آیا کسی به تویوتا و دوامش شک کرده؟آیا نگارنده توانایی آفرود لندکروزر را زیر سوال برده؟پس دقیقا این همه ناراحتی از کجاست؟!!!کل حرف نگارنده این بوده که اگه یه ماشین خانوادگی می خواین که گهگاهی می خواهید با آن به خاکی بزنین پشیمان نمیشین لندکروز بخرین و اگه یه آفرودر همه فن حریف می خاین که اختصاصا برای آفرود ساخته شده برین سراغ fjکروزر...

ایمان

1397/10/4
کل عکسای لندکروز یک طرف؛ عکس دستگیره های پلاستیکیش هم یک طرف. امان از دست تویوتا
  • فرید

    1397/10/10
    حاجی داری اشتباه میزنی اون دستگیره های رنج روور بود که پلاستیکیه. مال لندکروز که کرومی هستن خوب نگاه کن
    اگرم منظورت دستگیره های داخل ماشینه اون پلاستیک نیست دستگیره داخلش یه جنس دیگست

مرتضی

1397/10/4
با وجود اینکه نه پوخرید این رو دارم نه اون، اما مقاله رو خوندم و لذت بردم، خودروبانک از این دست مقاله ها بیشتر بذار آخر ماشین بازی هست و با وجود اینکه نمیتونیم سوار بشیم اما لااقل لذت دیدن عکس هاش رو می تونیم ببریم!

کوشا

1397/10/4
به جرات می توان گفت بهترین مقاله ی خودرویی بود در چند ماه اخیر...
هم مقایسه انجام دادین هم یه چیزی یاد گرفتیم.تشکر فراوان از گروه خودروبانک

Nader

1397/10/4
هرجاییکه افرودر های ژاپنی وارد شدن (لندکروز ،پاجرو ،پاترول،...) همیشه بیش از ۹۰٪ بازارو گرفتن ،توی استرالیا در دهه ۷۰ میلادی فروش لندروور بالای ۹۰٪ بازار بود تا زمانی که تویوتا لندکروز وارد شد و ۹۸٪ فروشو بدست اورد و فروش لندروور از ۹۰٪ به حدود ۲٪ کاهش پیدا کرد رقابت با ژاپنی ها کار غیر ممکنه حالا می خواد توی هر کلاسی از خودرو یا در کل تکنولوژی باشه .

Milad

1397/10/4
رنج روور وگ ۱۵۰ هزار دلاره داداش؟! مگه اتوبیوگرافیه

Babak

1397/10/4
با تشکر از نویسنده که متن به صورت روان ، و شبیه یک رمان جذاب ، خواننده را برای خواندن ادامه ی مطلب به همراه می کشید.
ولی ذکر چند نکته؛؛
در اکثر مناطق دنیا ، از مناطق خشک و تفتیده ی آفریقا تا مناطق یخبندان آمریکای شمالی ، از تویوتا لندکروزر به عنوان یه خودرو با قابلیت و اطمینان و اعتماد پذیری بالا استفاده میشه.
درسته که بازار ایران بسیار محدوده و حق انتخابی نیست ، ولی همین لندکروزر جزو خودروهای پریمیوم و لوکس و بسیار گران هست.
درسته که محصولات بنتلی و مرسدس و رولزرویس ، بسیار لوکس و لاکچری هستند. ولی هزینه ی نگهداری اونها و بازدهی یی که پرفورمنس در مقابل مبلغ پرداختی میدن ، بسیار کمتر از تویوتا هست.
اعراب متمول ، ممکنه خودروی اسباب بازیشون لندکروزر باشه ، ولی برای عشق و حال و تخلیه ی هیجانات و ماجراجویی ها از همین اسباب بازی استفاده می کنن.
اکثر افراد ، که اکثریت جمعیت جامعه های جهان اول مثل آمریکا رو تشکیل میدن ، دارای رفاه متوسط و خوب هستن. (البته از دید ما ، ضعیف اونها ، قوی و سرمایه دار محسوب میشه)
و از محصولات تویوتا به عنوان خودرویی قابل اعتماد ، استفاده می کنن.
من هم ترجیح میدم ، لندکروزر داشته باشم تا سال تا سال نیازی به تعمیرگاه نداشته باشم تا یه محصول پراستهلاک انگلیسی یا آلمانی.
در ضمن، پنوماتیک هم صحیحه. تلفظ فرانسوی ، همینه. و نوماتیک ، که تلفظ انگلیسی هست.
بی.ام.و اشتباهه. بی.ام.دبلیو یا ب.ام.و درسته. “بی” تلفظ انگلیسی هست و “ب” ، تلفظ آلمانی. و “دبلیو” تلفظ انگلیسی هست و “وِ” ، تلفظ آلمانی. بنابراین به انگلیسی میشه ، بی.ام.دبلیو و به آلمانی میشه ، ب.ام.و
  • سلطان آلمان

    1397/10/5
    میشه دقیقا بگی تویوتا از چه اپشن خاصی یا تکنولوزی خاصی استفاده مبکنه؟؟ که بخواد ماشیناش خرابم بشه؟><؟

aref

1397/10/5
فکر کنم اقای نویسنده خیلی دل پری از لندکروز داره و این مقاله بیشتر قصد تخریب لنکروز داشت هیچ مقایسه و منطقی پشتش نبود.یعنی چی این مقاله.لنکروز در همجای دنیا ماشین خوبیه و ماشین ارزون قیمتی نیست حتی در امریکا.لندکروز هر برندیم بیاد حضرت میومنه.
  • ALI

    1397/10/5
    لعنت به هر چی دلال زالو صفت که خون وپول مردم و زندگیشون رو تباه کردن
    این پرادو و لندکروز شاید پیش کره و چین حرفی برای گفتن داشته باشه ولی پیش المان و انگلیس عددی نیستند ملت حقیر این لگن ها براشون شده خدا که بهش میگن حضرت
    جهان سومی دلال دروغگو وضعیت مملکت رو به این سمت کشوندند

mahdi

1397/10/5
فیلم فیلم باید میذاشتین اینهارو

Mehdi

1397/10/5
براي كساني كه ميخواهند از لندكروز براي مصارف داخل جاده استفاده كنند بخصوص در نمونه ايي كه در ايران وجود داردgxr ، بعلت موتور بسيار ضعيف. نسبت به وزن و آپشنهاي بسيار كم حتي صندليهاي دستكاري شده با نمونه چرم مصنوعي. اصلا با توجه به قيمت گزينه مناسبي نيست.
ولي براي عاشقان خارج جاده حتما گزينه مناسبي هست بي شك. البته بايد توجه كنند موتور ضعيف و آپشن كم نارحتشون نكند
  • فرید

    1397/10/10
    کدوم موتور ضعیف ؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! موتور 6 سیلندر لندکروز که 270 اسب بخار و 350 نیوتن متر گشتاور تولید میکنه. خدایی با این وضع اطلاعات چجوری نظر میدی . همین موتور با وجود وزن زیاد 2.5 تنی لندکروز بسیار پرقدرته و هم تو جاده و هم تو آفرود خیلی خوب عمل میکنه.
    ممکنه به اندازه 8 سیلندرش تو آفرود قوی نباشه اما من با 6 سیلندرش کاملا حس قدرت و راحتی رو حس کردم. هر دوتاش عالین

علی

1397/10/6
اقا اونجا باید مینوشتی لینکن ناویگیتور نه کانتیننتال کانتیننتال ک سدانه تو کویر نوردی چیکار میکنه؟!
  • محسن

    1397/10/10
    خخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخ ،،، دقیقا دوست عزیز
    از همین جمله که این نویسنده فرق کلاس SUV با یک سدان اسپرت رو نمیدونه متوجه میشیم که سواد خودرویی اش صفره و مقاله اش بی ارزش و متعصبانه است

s.1

1397/10/6
شما جز پارک نهج البلاغه با کوهسار جای دی
ه ای ندارید برید قسمت بالاتر همینجا 1 خاکی با شیب مناسب تر بود بد نبود 1 تستی هم می کردید.

امیر

1397/10/6
اسم مقالتون رو خوب گذاشتین نا برابر چون واقعا نویسنده نابرابر نوشنه در واقع فقط بد تویوتا گفته و تعریف رنج رور نکاتی که از لحاظ فنی نوشته شده نکات اشتباهی نیستن و همه میدونن که تویوتا به نسبت اکثر برندها آپشن کمتری داره ولی حتما نظرات غیر فنی نویسنده کاملا غلط هست چون که اگر نظرت ایشون درست میبود تویوتا چندین سال پیاپی به عنوان برند برتر جهان انتخاب نمیشد ما توی ایران برند های اروپایی و آمریکایی کم داریم نکنه اونا هم کم دارن که هر سال تویوتا رو به عنوان برند برتر انتخاب میکنن یا این که اونا هم تعصب دارن واقعا مقاله بدی بود به جای اینکه در عمل ماشینا رو با هم میسنجیدید فقط 4تا عکس گذاشتین و از تویوتا بد گفتین

hamid

1397/10/6
واقعا این حرفا درست و کارشناسی شده و عالی زده شده ولی چه سود که همه فقط بر اساس تعصب جبهه میگیرند! تو ایران فقط تویوتا و لکسوز میبینی چندتا اینفینیتی و اکوروا هست که مردم بدونند ژاپن فقط تویوتا نیست ! درسته هر چیز ژاپنی بگیری پولت حروم نکردی ولی تکنولوژی ماشین مال اروپا و آمریکاست !
  • amin

    1397/10/7
    تکنولوژی ماشین مال اروپا و آمریکاست؟!!! عزیزم نه تنها تکنولوژی خودرو بلکه تکنولوژی هر صنعتی توی دنیا مختص یک کشور خاص نیست... من خودم عاشق میتسوبیشی هستم ولی مطمئننا بهترین ترکیب از کارامدی یه خودرو تو دنیا با توجه به پول پرداختی رو تویوتا تونسته به بهترین شکل پیاده کنه... رسوخ توی هر کلاس خودرویی بدون کوچکترین ادعا...
    تعصب به چی؟ اگه تعصب باشه باید به ماشینای اروپایی باشه چون پرستیژ بالاتری دارن مثل همین مرسدس که حرف نداره از نظر من بهترین پرستیژ و تکنولوژی رو داره... ولی بحث ما رنجروور و لندکروزر هست عزیزم(همه چیزو باهم قاطی نکنیم بهتره)... باید بپذیری که استقامت لندکروزر بالاتر از رنجروور و لندروور هست... اینو خود آمریکاییها و اروپاییها هم میگن... اونوقت ما میگیم نه برعکسه؟؟!!! تعجبم واقعا.. اینهمه آمار خود همین سایت خودرو بانک میگذاره واسه اعتماد و استقامت تویوتا بعد ما قبول نداریم...

افشین

1397/10/6
با اینکه نمیشه به لندروور ایراد گرفت ولی خداییش لندکروزر یه چیز دیگه است !

بی نام

1397/10/7
تو اروپا و امریکا هم خودرو بالای ۵۰ هزار دلار برای بخش حسابی پولدار جامعست از توهم خارج شید که اونجا طرف کیلویی دلار حقوق می گیره اونجا خودروی ۵ هزار دلاری و ۱۰ هزار دلاری و... تا سقف ۳۰ یا ۴۰ هزار تا رو با شرایط عالی به مشتری با در آمد متوسط تحویل میدن که نمونش تو ایران تنها زیر پای پولداراست در ضمن دوست نگارنده ظاهرن از قیمت خودروها و مدل اونها بی خبر بودن کنتیننتال سدانه چه ربطی به سگمنت اس یو وی داره یا قیمت این مدل رنج روور (sdv8) نهایتن ۱۲۰ هزار دلاره(هر چند همونطور که گفتم بالای ۵۰ هزار تا تو اروپا و امریکا هم برای طبقه مرفه است)

amin

1397/10/7
در جواب رضا و کوشای عزیز..
در جواب آقا رضا کاملا درسته من برنامه اسب بخار رو اشتباه گفتم...
در جواب آقا کوشا باید بگم که نیازی نیست از کسی بد گفت بلکه با بهتر جلوه دادن رقیب، میشه طرف مقابل رو کم ارزش تر نشون داد...
چند سال پیش یه متنی تو مجله ماشین در مورد لندروور و پاجرو برای رسیدن به یه معبد توسط مهندس فرهاد کاشانی نوشته شده بود.. چنان پاجرو رو ضعیف جلوه داده بود که اگه کسی هر دو ماشین رو نمیشناخت تا ابد پاجرو نمیخرید...
مثلا گفته بود لندروور توی آفرود حرف اول رو میزنه ولی توی جاده پاجرو کمی بهتر عمل میکنه... اونم کمی... حالا من نمیگم که روندن لندروور توی جاده مثل تراکتور میمونه یا مصرف بنزینش 2 برابره پاجروست یا کیفیت ساخت پاجرو بالاتره یا خرابیش کمتره یا روغن از لب و لوچش چکه نمیکنه یا صدای موتورش کمتره یا ارگونومیش بالاتره یا ترکیب بهتری داره از آفرود و آنرود..
ما بیش از 20 سال میتسوبیشی داشتیم و حدود 3 سال هم لندروور... میتونم قسم بخورم تو این 20 سال اندازه اون 3 سال لندروور استهلاک نداشته این میتسوبیشی... حدود 600 هزار کیلومتر رفته هنوز گیربکس و دف ها باز نشده فقط یکبار موتور اونم به خاطر ضعیف شدن رینگ پیستون بوده... به هر صورت دوستان شاید محصولات ژاپنی ظاهر ساده و ضعیف تری داشته باشن ولی مثل یه دوست قابل اعتماد و قابل همیشه کنار آدم میمونن...
منم با پیدا کردن ایمیل جناب کاشانی این مورد رو بهشون گفتم که در آخر هم به نتیجه درستی نرسیدیم..
ولی در کل از مطالبشون طی این چند سال واقعا لذت بردم چون در این راه واقعا آدم موفق و مجربی هستن با یه کوچولو تعصب..

بی‌نام

1397/10/7
.یه مورد مهم اینکه لندکروزر و کادیلاک(escalade)،آئودی q7،لینکلن،رنج روور(large size) خودروهایی با قیمتی نزدیک به هم اند (همگی قیمت گزاف بالای ۸۰۰۰۰ دلار به غیر از آئودیq7 که قیمتش زیر ۶۰ هزار تاست ودر اصل یک اس یو وی سایز متوسط است بر خلاف باقی خودروهای مذکور که همگی فول سایزند) و قابل خرید برای طبقه ی مرفه (این نکته فراموش نشه که ارزش پول کشور ما سال به سال پایین اومده ولی دلار همچنان ارزش سابق خود را حفظ کرده و خودروهای بالای ۵۰ هزار دلار در سایر نقاط دنیا برای طبقه مرفه است ) در ضمن اگر همین لند کروزر بدون هزینه گمرکی و پلاک و... وارد بشه قیمتش با دلار ۱۰ هزار تومن در حدود ۹۰۰ میلیون در می‌اد که حتی با قیمت دلار پارسال هم حساب کنیم به قیمتی حدود ۴۰۰ میلیون(بدون محاسبه هزینه های مذکور) می رسیم که مجدد تنها سهم اشراف جامعست حالا بماند که اگر ارزش پول ما اینقدر پایین نمی اومد مقدار حقوق و دستمزد ها به همان نسبت رشدی نمی کرد مخلص کلام تمام خودروهای مذکور از لندکروزر گرفته تا رنج روور از خودروهای لوکس وتحسین شده اند سرمایه دار عرب و اروپایی هم برای تست کردن و بی احتیاطی میرن سراغ یه خودروی دست چندم با چند مدل پایین تر نه اینکه بیان خودروی ۸۵۰۰۰ دلاری(که در هر کشوری قیمتی بسیار بالا برای یک خودرو به حساب می اد) رو بازیچه خودشون قرار بدن