ماشین سوزوکی ویتارا معمولی

سوزوکی گرند ویتارا یکی از شناخته‌شده‌ترین و باسابقه‌ترین نام‌ها در کلاس شاسی‌بلندهای کوچک است که اولین نسل آن در سال ۱۹۸۸ میلادی توسط کمپانی سوزوکی ژاپن متولد شد. این محصول با گذر از نسل دوم، در سال ۲۰۰۵ وارد نسل سوم خود (با کد اتاق JT) شد؛ نسلی که تحولی بنیادین در ساختار مهندسی آن به شمار می‌رفت. سوزوکی در این نسل، شاسی مستقل نردبانی قدیمی را کنار گذاشت و به سراغ یک پلتفرم نوین یکپارچه (Monocoque) با فریم داخلی تقویت‌شده رفت. این معماری ساختاری باعث شد خودرو علاوه بر حفظ صلبیت و توانایی‌های خارج از جاده‌ای، سواری نرم‌تر و هندلینگ بهتری در معابر شهری ارائه دهد. ورود رسمی این کراس‌اوور ژاپنی به بازار ایران در سال ۱۳۸۵ و از طریق خطوط مونتاژ شرکت ایران‌خودرو خراسان کلید خورد. سوزوکی ویتارا در ابتدا با موتور ۲ لیتری عرضه شد، اما در سال ۱۳۸۹ ایران‌خودرو برای پاسخ به نیاز بازار و رقابت سنگین‌تر، عرضه نسخه قوی‌تر ۲.۴ لیتری را آغاز کرد.

سوزوکی ویتارا معمولی

در زمان ورود به بازار کشور، ویتارا در سگمنتی قرار گرفت که تنوع چندانی در آن دیده نمی‌شد و خریداران گزینه‌های محدودی پیش‌رو داشتند. همین امر در کنار اعتبار برند ژاپنی و پشتیبانی بزرگ‌ترین خودروساز کشور، جایگاه بسیار متصرف و مستحکمی به آن بخشید. با این حال، حضور هم‌زمان رقبای تازه وارد کره‌ای مانند هیوندای توسان و کیا اسپورتیج، رقابت در این بخش از بازار را بسیار داغ و فشرده کرد. در حالی که رقبای کره‌ای بر روی طراحی‌های اغراق‌آمیز و آپشن‌های رفاهی متمرکز شده بودند، سوزوکی ویتارا با اتکا بر اصالت ژاپنی، دوام قطعات و به ویژه سیستم دو دیفرانسیل واقعی مجهز به دنده کمکی، توانست سهم عمده‌ای از بازار شاسی‌بلندهای ماندگار و جان‌سخت کشور را به خود اختصاص دهد و به گزینه‌ای بی‌رقیب برای علاقه‌مندان به طبیعت‌گردی و رانندگی خانوادگی تبدیل شود.

کابین سوزوکی گرند ویتارا بازتابی از زبان طراحی اصیل، کاربردی و ارگونومیک ژاپنی است که اولویت اصلی آن سادگی در استفاده، دوام بالا و دسترسی آسان راننده به ادوات مختلف است. برخلاف برخی رقبا که به سراغ فرم‌های پیچیده رفته‌اند، ویتارا منطق و عملکرد را در صدر اولویت‌های طراحی داخلی خود قرار داده است. در بخش داشبورد و تریم داخلی، شاهد نمای کلی هماهنگ و منظم هستیم. کنسول مرکزی با قطعات فلزی‌رنگ و تریم‌های نقره‌ای قاب‌بندی شده تا حس پویا و مدرن‌تری به فضای اتاق ببخشد. نشانگرهای سه گانه پشت فرمان با نورپردازی واضح و حلقه‌های کرومی، خوانایی عالی در شرایط مختلف نوری دارند. غربیلک فرمان خوش‌دست خودرو نیز مجهز به کلیدهای کنترلی سیستم صوتی است که ارگونومی راننده را ارتقا می‌دهد. از نظر جادار بودن و کاربرد فضا، سوزوکی ویتارا عملکرد قابل توجهی ارائه می‌دهد. به لطف فاصله محوری ۲۶۳۹ میلی‌متری و سقف بلند، فضای پا و سر برای سرنشینان جلو و عقب کاملاً جادار و مناسب سفرهای طولانی است.

سوزوکی ویتارا معمولی

فضای بار خودرو نیز بسیار کاربردی طراحی شده و با قابلیت خواباندن صندلی‌های عقب، ظرفیت قابل توجهی برای حمل وسایل سفر و تجهیزات فراهم می‌کند. تعبیه فضاهای متعدد ذخیره‌سازی، محفظه روی کنسول و جالیوانی‌ها، کاربردی بودن کابین را در استفاده روزمره دوچندان کرده است. در بحث کیفیت متریال مصرفی، اگرچه در اکثر بخش‌های داشبورد و رودری‌ها از پلاستیک‌های سخت استفاده شده، اما کیفیت ساخت و مونتاژ قطعات بسیار بالا و دقیق است. این متریال سخت‌جان به‌گونه‌ای انتخاب شده‌اند که در طول زمان و تحت کارکردهای سنگین یا مسیرهای ناهموار، دچار افت کیفیت یا سروصدای اضافه (اتاق‌افتادگی) نشوند. همچنین در کلاس‌های فول‌آپشن (مانند کلاس ۸)، روکش چرمی صندلی‌ها و فرمان، سیستم تهویه اتوماتیک با صفحه دیجیتال و امکاناتی نظیر ماساژور صندلی راننده، فضای داخلی را ارتقا داده و حسی از راحتی و کیفیت را به سرنشینان منتقل می‌کنند.

سوزوکی گرند ویتارا (نسخه فیس‌لیفت ۲.۴ لیتری) در بحث طراحی ظاهری، الگویی متوازن از یک شاسی‌بلند واقعی با خطوطی ساده، باصلابت و ماندگار را ارائه می‌دهد که کاملاً با هدف کاربری چندمنظوره آن هماهنگی دارد. از نظر ابعاد کلی، این خودرو با طول ۴۴۷۰ میلی‌متر، عرض ۱۸۱۰ میلی‌متر، ارتفاع ۱۶۹۵ میلی‌متر و فاصله محوری ۲۶۳۹ میلی‌متر، در کلاس کراس‌اوورهای کامپکت قرار می‌گیرد. این تناسب ابعادی باعث شده تا علاوه بر مانورپذیری مناسب در معابر شهری، فضای کافی را برای سرنشینان فراهم کند. همچنین اورهنگ‌های (اورپین) کوتاه جلو و عقب و فاصله مناسب از سطح زمین، تناسبات یک خودروی آماده برای مسیرهای ناهموار را کاملاً بازگو می‌کند. در نمای جلو، مدل ۲۰۰۹ نسبت به نسخه‌های قبلی تغییراتی جزئی اما موثر را تجربه کرد. جلوپنجره لانه‌زنبوری جدید با نوارهای کرومی و نشان بزرگ سوزوکی در مرکز آن، جلوه‌ای مدرن‌تر به خودرو بخشیده‌اند. چراغ‌های اصلی با فرم مستطیلی و قاطع خود، در کنار سپری عضلانی که ورودی‌های هوای عریض و چراغ‌های گرد مه‌شکن را در خود جای داده، چهره‌ای جدی، جسور و در عین حال کلاسیک به ویتارا داده‌اند.

سوزوکی ویتارا معمولی

نمای جانبی ویتارا ساختاری کاملاً هدفمند و عاری از خطوط پیچیده دارد. گلگیرهای برآمده و حجیم، شخصیت سرسخت خودرو را پررنگ‌تر می‌کنند و خط شانه مستقیمی که از چراغ جلو تا چراغ‌های عقب امتداد یافته، حس استحکام بدنه را تقویت می‌کند. رینگ‌های آلومینیومی ۱۶ اینچی، آینه‌های جانبی بزرگ با راهنماهای ادغام‌شده و روف‌راک‌های روی سقف، کارآمدی و کاربردی بودن آن را در نگاه اول یادآوری می‌کنند. در نمای عقب، شاخص‌ترین ویژگی ظاهری، نصب چرخ زاپاس روی درب صندوق‌عقب است؛ المانی اصیل که حس و حال شاسی‌بلندهای واقعی و آف‌رودی را تداعی می‌کند. درب صندوق به صورت افقی (جانبی) باز می‌شود و چراغ‌های عمودی شفاف با طراحی کریستالی در دو طرف ستون D قرار گرفته‌اند. طراحی ساده اما حجیم سپر عقب و اسپویلر کوچک بالای شیشه، فرم نهایی این بخش را کامل می‌کنند تا ویتارا چهره‌ای بادوام، هماهنگ و بدون تاریخ انقضا داشته باشد.

سوزوکی گرند ویتارا مجهز به پیشرانه ۲.۴ لیتری تنفس طبیعی، از یک موتور چهار سیلندر ۱۶ سوپاپه با کد J24B بهره می‌برد که با حجم دقیق ۲۳۹۳ سی‌سی قادر به تولید حداکثر قدرت ۱۶۹ اسب بخار در دور موتور ۶۰۰۰ دور در دقیقه و بیشینه گشتاور ۲۲۷ نیوتن‌متر در دور موتور ۳۸۰۰ دور در دقیقه است. این نیرو از طریق یک جعبه‌دنده ۵ سرعته دستی با ضرایب دقیق به سیستم انتقال قدرت دو دیفرانسیل دائمی منتقل می‌شود. سیستم چهارچرخ محرک این خودرو مجهز به دیفرانسیل مرکزی با قابلیت قفل الکترونیکی و دنده کمکی چهار حالته است که امکان توزیع بهینه نیرو میان محورهای جلو و عقب را بر اساس شرایط جاده‌ای و مسیرهای خارج از جاده فراهم می‌سازد. ترکیب این پیشرانه و گیربکس دستی، شتاب صفر تا صد کیلومتر بر ساعت خودرو را به حدود ۹.۱ ثانیه رسانده و حداکثر سرعت ۱۸۵ کیلومتر بر ساعت را برای این جثه ۱۵۶۷ کیلوگرمی به ارمغان می‌آورد، در حالی که مصرف سوخت ترکیبی آن در حدود ۸.۹ لیتر در هر صد کیلومتر ارزیابی می‌شود.

سوزوکی ویتارا معمولی

در بخش مهندسی شاسی و سیستم تعلیق، سوزوکی ویتارا از ساختار یکپارچه مجهز به فریم داخلی تقویت‌شده بهره می‌برد. تعلیق محور جلوی این خودرو از نوع مستقل مک‌فرسون به همراه فنر لول و میله تثبیت‌کننده است، در حالی که در محور عقب از سیستم تعلیق مستقل چند اتصالاته (Multi-link) استفاده شده است. این ساختار تعلیق پایداری قابل توجهی در پیچ‌ها و هندلینگ مناسبی در رانندگی شهری ارائه داده و در عین حال توانایی جذب ضربات در مسیرهای ناهموار را تامین می‌کند. سیستم ترمز خودرو نیز در هر چهار چرخ از نوع دیسکی تهویه‌شونده است که توسط سیستم‌های کمکی ترمز ضد قفل (ABS) و توزیع الکترونیکی نیروی ترمز (EBD) پشتیبانی می‌شود تا توقف ایمن و بازدهی مناسب سیستم ترمزی را در تمامی سطوح و شرایط بارگیری تضمین نماید.

سوزوکی گرند ویتارا ۲.۴ لیتری در بخش امکانات رفاهی بر اساس کاتالوگ رسمی ایران‌خودرو در دو تیپ کلاس ۵ (پایه) و کلاس ۸ (فول‌آپشن) عرضه شد که سطح قابل قبولی از تجهیزات را برای یک کراس‌اوور شهری ارائه می‌دهند. در نسخه کلاس ۵، تجهیزاتی نظیر سیستم تهویه مطبوع اتوماتیک با نمایشگر دیجیتال، شیشه‌بالابرهای برقی جلو و عقب، آینه‌های جانبی با تنظیم برقی و گرمکن، کامپیوتر سفری، تنظیم ارتفاع نور چراغ‌های جلو از داخل کابین، غربیلک فرمان مجهز به کلیدهای کنترلی سیستم صوتی، قفل مرکزی با کنترل از راه دور، سیستم صوتی با پخش CD/MP3 و ۷ بلندگو، ماساژور صندلی راننده چهارحالته، هشداردهنده دنده عقب و جک هیدرولیکی درب موتور ارائه شده است. در نسخه فول‌آپشن یا همان کلاس ۸، علاوه بر تجهیزات مذکور، امکانات مدرن‌تری شامل سیستم ورود و استارت بدون کلید (کی‌لس)، روکش چرمی صندلی‌ها و فرمان، سیستم مولتی‌مدیا مجهز به مانیتور ۷ اینچی لمسی جلو، سیستم مسیریابی تارگت (GPS)، مانیتورهای مجزا پشت‌سری برای سرنشینان عقب، امکان پخش DVD، درگاه USB، کارت حافظه SD و اتصال بلوتوث، رینگ‌های ۱۷ اینچی آلومینیومی و آینه‌های جانبی راهنمادار به خودرو اضافه گردید تا تجربه کاربری مرفه‌تری را رقم بزند.

سوزوکی ویتارا معمولی

در حوزه تجهیزات ایمنی و محافظت از سرنشینان، سوزوکی ویتارا موفق به دریافت چهار ستاره ایمنی از موسسه معتبر یورو ان‌کپ (Euro NCAP) شده است. مشخصات ایمنی این خودرو در نسخه کلاس ۵ شامل دو عدد کیسه هوای ایمنی SRS برای راننده و سرنشین جلو، ترمزهای دیسکی تهویه‌شونده در هر چهار چرخ مجهز به سیستم ترمز ضد قفل (ABS) و سیستم توزیع الکترونیکی نیروی ترمز (EBD) است. همچنین کمربندهای ایمنی ۳ نقطه‌ای پیش‌کشنده با قابلیت تنظیم ارتفاع برای صندلی‌های جلو و کمربندهای ۳ نقطه‌ای قفل‌شونده برای سرنشینان عقب، سیستم ضد سرقت ایموبلایزر و سیستم قطع اتوماتیک سوخت در هنگام تصادف به صورت استاندارد روی آن نصب شده است. در نسخه پیشرفته‌تر کلاس ۸، سطح ایمنی خودرو با اضافه شدن چهار کیسه هوای دیگر، شامل دو عدد کیسه هوای جانبی روی صندلی‌های جلو و دو عدد کیسه هوای پرده‌ای سراسری روی ستون‌ها برای حفاظت از سرنشینان جلو و عقب، به مجموع ۶ کیسه هوا ارتقا یافته تا امنیت بالاتری را در برخوردهای جانبی تضمین کند.

در بخش رقبای سوزوکی گرند ویتارا ۲.۴ لیتری در بازار ایران (اواخر دهه ۱۳۸۰ و اوایل دهه ۱۳۹۰)، بررسی ساختار رقابتی نشان می‌دهد که این خودرو در یکی از جذاب‌ترین و پرچالش‌ترین سگمنت‌های کراس‌اوورهای کامپکت قرار گرفته بود. در آن سال‌ها، اصلی‌ترین رقبای ویتارا را کراس‌اوورهای کره‌ای شامل هیوندای توسان (نسل اول - JM) و کیا اسپورتیج (نسل دوم - KM) و همچنین رقیب ژاپنی دیفرانسیل‌جلو یعنی نیسان قشقایی (نسل اول) تشکیل می‌دادند. تحلیل تخصصی این رقابت نشان می‌دهد که بازار به دو جبهه فنی و فلسفی تقسیم شده بود؛ از یک سو رقبای کره‌ای با بهره‌گیری از موتورهای ۶ سیلندر ۲.۷ لیتری، قدرت پیمایش و شتاب‌گیری بالاتری در معابر شهری و بزرگراهی ارائه می‌دادند و با لیست متنوع‌تری از تجهیزات رفاهی، خریداران جوان‌تر و خانواده‌های شهری‌پسند را هدف گرفته بودند.

سوزوکی ویتارا معمولی

در طرف مقابل، سوزوکی ویتارا تنها گزینه‌ای بود که از ساختار شاسی تقویت‌شده شبیه به شاسی‌بلندهای اصیل، سیستم چهارچرخ محرک دائمی (4WD) به همراه دنده کمکی و گیربکس ۵ سرعته دستی بهره می‌برد. این تمایز فنی باعث شد تا ویتارا برخلاف رقبا که عمدتاً کراس‌اوورهای نرم شهری با سیستم سامانه چهارچرخ موقت (AWD) بودند، عملکردی فراتر از رانندگی روزمره نشان دهد و در عبور از مسیرهای ناهموار و آف‌رود سنگین کاملاً بی‌رقیب باشد. در نتیجه، رقبای کره‌ای سهم عمده رانندگی شهری را تصاحب کردند، در حالی که ویتارا سهم اصلی خریدارانی را کسب کرد که به دنبال دوام، اصالت مهندسی ژاپنی و توانایی‌های جاده‌ای و خارج‌جاده‌ای به صورت هم‌زمان بودند.

برخی از رقبای سوزوکی ویتارا دنده‌ای در جدول زیر آورده شده اند و ما مشخصات این خودروها را با سوزوکی ویتارا دنده‌ای مقایسه کرده ایم:

هیوندای توسان نسل اول (JM) یکی از سرسخت‌ترین رقبای سوزوکی ویتارا در بازار ایران بود که با پیشرانه ۶ سیلندر ۲.۷ لیتری با قدرت ۱۷۵ اسب‌بخار و گیربکس ۴ سرعته اتوماتیک عرضه می‌شد. این خودرو با ارائه سواری نرم‌تر، شتاب‌گیری بهتر در معابر شهری و کابینی راحت، توجه خریدارانی را جلب کرد که به دنبال یک کراس‌اوور خانوادگی بودند. سیستم چهارچرخ محرک توسان از نوع متغیر (AWD) بود و فاقد دنده کمکی واقعی بود، به همین دلیل در مسیرهای سخت توانایی رقابت با سیستم 4WD ویتارا را نداشت، اما از نظر فراوانی قطعات و بازار دست دوم محبوبیت بالایی کسب کرد.

کیا اسپورتیج نسل دوم (KM) که بر روی پلتفرم مشترک با هیوندای توسان توسعه یافته بود، با همان پیشرانه ۲.۷ لیتری ۶ سیلندر و مشخصات فنی مشابه وارد بازار ایران شد. اسپورتیج با چهره‌ای اندکی اسپرت‌تر و خطوط بدنه تهاجمی‌تر، مشتریان جوان‌تر را هدف قرار داد. این خودرو نیز از نظر امکانات رفاهی و کیفیت سواری شهری در سطح مناسبی قرار داشت، اما از نظر استهلاک قطعات، نفوذ صدا به کابین و به ویژه پایداری در مسیرهای ناهموار و خارج از جاده، در سطحی پایین‌تر از مهندسی ساختاری و سیستم تعلیق پیشرفته سوزوکی گرند ویتارا ارزیابی می‌شد.

نیسان قشقایی نسل اول به عنوان دیگر رقیب مستقیم ژاپنی ویتارا، توسط پارس‌خودرو به بازار عرضه شد و از یک پیشرانه ۲.۰ لیتری ۴ سیلندر با قدرت ۱۴۰ اسب‌بخار و گیربکس ضریب‌متغیر CVT بهره می‌برد. قشقایی کیفیت ساخت بالاتری در مواد به‌کاررفته در کابین و مصرف سوخت اقتصادی‌تری نسبت به ویتارا داشت و تجربیات رانندگی کاملاً شهری و نرمی را ارائه می‌داد. با این حال، انتقال نیروی دیفرانسیل‌جلو یا سامانه AWD ساده آن در کنار قدرت پایین‌تر پیشرانه، قشقایی را کاملاً در رده کراس‌اوورهای کم‌استهلاک شهری قرار می‌داد و امکان رقابت در بخش توانایی‌های آف‌رود را از آن سلب می‌کرد.

با گذشت بیش از یک دهه از توقف عرضه و حضور سوزوکی گرند ویتارا ۲.۴ لیتری در بازار ایران، بیشتر نمونه‌های موجود در کشور دارای کارکردهای بالا (غالباً بالای ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار کیلومتر) هستند. بررسی شرایط نگهداری این کراس‌اوور ژاپنی در وضعیت کنونی، مستلزم نگاهی واقع‌بینانه به استهلاک قطعات، وضعیت قطعات یدکی و هزینه‌های جاری آن است. اگرچه سوزوکی ویتارا به دوام بالای قطعات و مهندسی جان‌سخت ژاپنی معروف است، اما در کارکردهای بالا نگهداری از بخش‌های فنی نیازمند دقت مضاعف است. پیشرانه ۲.۴ لیتری J24B این خودرو به کیفیت روغن موتور و زنجیر تایم بسیار حساس است. عدم تعویض به موقع روغن با ویسکوزیته مناسب یا غفلت از سلامت زنجیر تایم و سفت‌کن‌های آن، می‌تواند آسیب‌های سنگینی به سرسیلندر و بلوک موتور وارد کند. همچنین به دلیل سن بالای خودرو، بررسی مداوم سیستم خنک‌کننده (رادیاتور، واشرها و شیلنگ‌ها) برای جلوگیری از داغ کردن موتور اهمیت حیاتی دارد. در بخش انتقال قدرت، گیربکس ۵ سرعته دستی و سیستم دو دیفرانسیل خودرو بسیار کم‌استهلاک هستند، اما تعویض به موقع واسکازین گیربکس، دیفرانسیل‌ها و ترانسفرکیس برای جلوگیری از زوزه کشیدن یا خرابی دنده‌ها در کارکردهای بالا ضروری است.

سوزوکی ویتارا معمولی

جلوبندی و سیستم تعلیق مستقل ویتارا استقامت بالایی دارند، اما به دلیل فشار رانندگی شهری و احتمالا تجربه آف‌رود مالکان قبلی، تعویض بوش‌ها، کمک‌فنرهایی که دچار کوبش شده‌اند و سیبک‌ها از الزامات نگهداری آن در حال حاضر به شمار می‌رود. از منظر تامین قطعات و هزینه‌ها، به لطف مونتاژ طولانی‌مدت توسط ایران‌خودرو، قطعات مصرفی و یدکی ویتارا به وفور در بازار یافت می‌شوند. البته قطعات اصلی شرکتی (شرکتی/ژاپنی) قیمت نسبتاً بالایی دارند، اما دوام طولانی آن‌ها این هزینه را توجیه می‌کند. همچنین فراوانی تعمیرکاران مسلط به این خودرو در سراسر کشور یک نقطه قوت بزرگ است. در مجموع، نگهداری از سوزوکی ویتارا با کارکرد بالا، نیازمند سرویس‌های دوره‌ای منظم و عدم استفاده از قطعات متفرقه است؛ امری که در صورت رعایت، این خودرو را همچنان به گزینه‌ای قابل اعتماد و جان‌سخت برای استفاده روزمره و مسافرت تبدیل می‌سازد.

سوزوکی گرند ویتارا نسل سوم (کد اتاق JT که در سال ۲۰۰۵ معرفی شد و نسخه ۲.۴ لیتری آن در سال ۲۰۰۹ به بازار ایران آمد) نسبت به نسل دوم خود (کد اتاق FT/GT) دچار یک تحول بنیادین در تمام بخش‌های مهندسی، زیرساختی، طراحی و دینامیک رانندگی شد. این تغییرات، ویتارا را از یک شاسی‌بلند سنتی و خشن به یک کراس‌اوور مدرن و چندمنظوره تبدیل کرد. مهم‌ترین و اساسی‌ترین تغییر این خودرو نسبت به نسل قبلی، دگرگونی در ساختار شاسی و پلتفرم بود. در نسل دوم، از شاسی مستقل نردبانی (Ladder Frame) استفاده می‌شد که سواری خشک و رفتاری کاملاً مشابه تراک‌ها داشت. اما در نسل سوم، سوزوکی به سراغ یک شاسی یکپارچه (Monocoque) رفت که فریم نردبانی تقویت‌شده درون آن ادغام شده بود (Built-in Ladder Frame). این مهندسی نوین باعث شد وزن خودرو بهینه‌تر شده، مرکز ثقل کاهش یابد و پایداری و هندلینگ آن در رانندگی شهری و سرعت‌های بالا به شکل چشمگیری ارتقا پیدا کند، بدون آنکه توانایی‌های مقاومت بدنه در مسیرهای سخت آفرود افت کند. تغییر بزرگ دیگر، ارتقای ابعاد بدنه و فضای کابین بود. نسل جدید نسبت به نسل گذشته از طول، عرض و فاصله محوری به مراتب بیشتری بهره می‌برد که این موضوع مستقیماً مشکل بزرگ نسل قبل یعنی کمبود فضای پا و سر برای سرنشینان عقب و فضای محدود صندوق عقب را برطرف ساخت. همچنین سیستم تعلیق در محور عقب از حالت یکپارچه اکسل صلب در نسل دوم، به سیستم مستقل چند اتصالاته (Multi-link) تغییر یافت که کوبش‌های شدید اتاق را به میزان زیادی کاهش داد. در بخش فنی و انتقال قدرت نیز، موتورهای قدیمی جای خود را به پیشرانه‌های مدرن‌تر با بلوک آلومینیومی (نظیر موتور ۲.۴ لیتری J24B با ۱۶۹ اسب بخار) دادند که قدرت و گشتاور بسیار بالاتری ارائه می‌کردند. همچنین سیستم چهارچرخ محرک خودرو از حالت پارت‌تایم (Part-time) ساده به سیستم دو دیفرانسیل دائمی (Full-time 4WD) با کلید گردان الکترونیکی برای تنظیم دنده کمکی و قفل دیفرانسیل مرکزی ارتقا یافت تا ایمنی و چسبندگی خودرو روی سطوح لغزنده شهری و آف‌رود به مراتب بالاتر برود.