ماشین لوکانو L7 پلاگین هیبرید

همانطور که اشاره شد، لوکانو L7 پلاگین هیبرید در واقع نسخه برقی‌شده یکی از نخستین محصولات برند جیکو است که ریشه آن به گروه خودروسازی چری چین بازمی‌گردد. این خودرو در بازار داخلی چین با خانواده چری اکسپلور 06 (Chery Explore 06) ارتباط دارد و در بازارهای صادراتی با نام جیکو J7 PHEV یا J7 SHS شناخته می‌شود. برند جیکو نخستین بار در سال ۲۰۲۳ معرفی شد و لوکانو L7 نیز از همان نسل اول محصولات این برند به شمار می‌رود. نسخه پلاگین هیبرید این کراس‌اوور در ادامه توسعه خانواده J7 و با هدف گسترش سبد خودروهای کم‌مصرف چری به بازار آمد. بنابراین، ماشین لوکانو L7 پلاگین هیبرید یک محصول کاملاً مستقل از نسخه بنزینی نیست، بلکه از همان ساختار کلی و زبان طراحی استفاده می‌کند و تفاوت اصلی آن در مجموعه قوای محرکه است.

نمای سه رخ عقب لوکانو L7 پلاگین هیبرید

خانواده لوکانو L7 در بازارهای مختلف با نام‌ها و مشخصات متفاوتی عرضه می‌شود و نسخه پلاگین هیبرید آن نیز از سال ۲۰۲۴ حضور گسترده‌تری در بازارهای صادراتی پیدا کرد. یکی از بازارهای مهم این خودرو، بریتانیاست که جیکو توانست در سال ۲۰۲۵ بیش از ۲۶ هزار دستگاه از خانواده J7 را در آن به فروش برساند. نکته جالب اینکه حدود ۷۰ درصد این فروش به نسخه پلاگین هیبرید اختصاص داشت و جیکو J7 SHS در آگوست همان سال عنوان پرفروش‌ترین خودرو پلاگین هیبرید بازار بریتانیا را کسب کرد. علاوه بر بریتانیا، لوکانو 7 پلاگین هیبرید در کشورهایی مانند مالزی نیز عرضه شده و حتی مونتاژ محلی آن از ابتدای سال ۲۰۲۵ در کارخانه شاه عالم مالزی آغاز شده است. از نظر تنوع نسخه‌ها، خانواده جیکو J7 تاکنون در قالب مدل‌های بنزینی، هیبریدی و پلاگین هیبرید به بازارهای مختلف راه پیدا کرده و همچنان در نسل نخست خود قرار دارد. لوکانو L7 هیبریدی با بهره‌گیری از فناوری Super Hybrid System یا SHS، امکان رانندگی با نیروی برق و بنزین را فراهم می‌کند و در برخی آزمایش‌های اعلام‌شده توسط سازنده، توانسته پیمایش ترکیبی بیش از ۱۴۰۰ کیلومتر را ثبت کند.

فضای داخل لوکانو L7 پلاگین هیبرید همانند بخش ظاهری، تفاوت چندانی با نسخه بنزینی ندارد و همچنان از همان سبک طراحی ساده و نسبتاً مدرن استفاده می‌کند. داشبورد با خطوط افقی، دریچه‌های تهویه باریک و نمایشگر عمودی بزرگی که در بخش میانی قرار گرفته، مهم‌ترین عناصر طراحی کابین این کراس‌اوور چینی هستند. در نسخه پلاگین هیبرید نیز نمایشگر لمسی ۱۴.۸ اینچی وظیفه کنترل بخش عمده‌ای از امکانات رفاهی و تنظیمات خودرو را بر عهده دارد و در مقابل راننده، یک صفحه آمپر دیجیتال ۱۰.۲۵ اینچی قرار گرفته است. استفاده محدود از کلیدهای فیزیکی باعث شده فضای داشبورد ظاهری خلوت داشته باشد، هرچند وابستگی بسیاری از عملکردها به نمایشگر مرکزی ممکن است هنگام رانندگی چندان کاربردی نباشد. مهم‌ترین تفاوت طراحی داخل ماشین لوکانو L7 پلاگین هیبرید با نسخه بنزینی را باید در کنسول میانی جست‌وجو کرد؛ جایی که اهرم تعویض دنده از محل قبلی خود حذف شده و انتخاب وضعیت گیربکس به دسته‌دنده پشت فرمان منتقل شده است.

نمای داخل لوکانو L7 پلاگین هیبرید

این تغییر باعث شده فضای بیشتری در کنسول وسط برای قرارگیری محفظه‌های نگهداری وسایل، جالیوانی‌ها و شارژر بی‌سیم تلفن همراه در دسترس باشد. در کنار این تغییر، فرمان چندمنظوره، نورپردازی داخلی و استفاده از پوشش‌های نرم در بخش‌هایی از داشبورد و رودری‌ها، همچنان بخشی از ویژگی‌های کابین لوکانو 7 پلاگین هیبرید محسوب می‌شوند. از نظر فضای کابین نیز لوکانو ال 7 پلاگین هیبرید تقریباً همان شرایط نسخه بنزینی را ارائه می‌دهد؛ زیرا ابعاد بدنه و فاصله محوری دو خودرو تغییری نکرده است. با این حال، یکی از نکات قابل توجه در ماشین لوکانو L7 پلاگین هیبرید، ظرفیت صندوق عقب آن است که به ۴۲۴ لیتر می‌رسد و با خواباندن صندلی‌های ردیف دوم تا ۱۳۵۲ لیتر افزایش پیدا می‌کند.

طراحی ظاهری لوکانو L7 پلاگین هیبرید تفاوت چندانی با نسخه بنزینی این کراس‌اوور ندارد و طراحان چری ترجیح داده‌اند به جای ایجاد تغییرات گسترده، همان چهره آشنای مدل قبلی را حفظ کنند. در نمای جلو، جلوپنجره بزرگ با خطوط عمودی کرومی همچنان اصلی‌ترین عنصر طراحی محسوب می‌شود و در کنار چراغ‌های روشنایی روز باریک و چراغ‌های اصلی که در دو طرف سپر قرار گرفته‌اند، ظاهری نسبتاً خشن و چهارگوش به خودرو می‌بخشد. بنابراین تشخیص ماشین لوکانو L7 پلاگین هیبرید از نسخه بنزینی در نگاه اول چندان آسان نیست. در نمای جانبی نیز لوکانو 7 پلاگین هیبرید همان فرم جعبه‌ای بدنه، خطوط نسبتاً صاف و گلگیرهای برجسته نسخه بنزینی را حفظ کرده است. ستون‌های مشکی‌رنگ، سقف شناور و دستگیره‌های مخفی‌شونده درها از جمله جزئیاتی هستند که به ظاهر این کراس‌اوور چینی حالتی مدرن‌تر می‌دهند.

عکس لوکانو ال 7 پلاگین هیبرید

مهم‌ترین تفاوت ظاهری در این قسمت به طراحی رینگ‌های آلومینیومی مربوط می‌شود که در نسخه پلاگین هیبرید از طرح متفاوتی بهره می‌برند. البته این تغییر به‌تنهایی برای ایجاد هویت بصری مستقل کافی نیست و انتظار می‌رفت چری با بازطراحی جزئی سپرها یا استفاده از المان‌های اختصاصی، تفاوت بیشتری میان نسخه بنزینی و هیبریدی ایجاد کند. در نمای عقب نیز همین رویکرد محافظه‌کارانه ادامه پیدا کرده و لوکانو ال 7 پلاگین هیبرید از همان چراغ‌های سرتاسری با گرافیک پیکسلی، در صندوق نسبتاً عمودی و سپر حجیم نسخه بنزینی استفاده می‌کند. نوشته لوکانو در بخش عقب جایگزین نشان جیکو شده و نشان مربوط به سیستم هیبریدی نیز از معدود جزئیاتی است که می‌تواند هویت متفاوت این نسخه را مشخص کند. هرچند طراحی کلی خودرو همچنان هماهنگ و متناسب با شخصیت یک کراس‌اوور خانوادگی به نظر می‌رسد، اما نبود تغییرات محسوس در نمای جلو و عقب را می‌توان یکی از نقاط ضعف طراحی ظاهری لوکانو L7 پلاگین هیبرید دانست.

در بخش مشخصات فنی لوکانو L7 پلاگین هیبرید برخلاف نسخه بنزینی که از موتور ۱.۶ لیتری توربوشارژ استفاده می‌کند، به یک مجموعه قوای محرکه پلاگین هیبرید مجهز شده است. این سیستم از یک پیشرانه چهارسیلندر ۱.۵ لیتری توربوشارژ با فناوری پاشش مستقیم سوخت و یک موتور الکتریکی تشکیل شده که در قالب سامانه سوپر هیبرید SHS فعالیت می‌کنند. موتور بنزینی به تنهایی توان تولید ۱۴۱ اسب بخار قدرت در ۵۲۰۰ دور در دقیقه و ۲۱۵ نیوتن متر گشتاور در ۲۵۰۰ دور در دقیقه را دارد. موتور برقی نیز حداکثر ۲۰۱ اسب بخار قدرت و ۳۱۰ نیوتن متر گشتاور تولید می‌کند. وظیفه انتقال قدرت در ماشین لوکانو L7 پلاگین هیبرید بر عهده گیربکس اتوماتیک مخصوص خودروهای هیبریدی DHT قرار دارد که نیروی تولیدی را به هر چهار چرخ جلو و عقب منتقل می‌کند. این مجموعه می‌تواند متناسب با شرایط رانندگی، از موتور برقی، موتور بنزینی یا ترکیب هر دو استفاده کند و در بعضی شرایط نیز پیشرانه بنزینی نقش مولد برق را بر عهده می‌گیرد.

رینگ لوکانو L7 پلاگین هیبرید

شتاب لوکانو 7 پلاگین هیبرید از سرعت صفر تا 100 کیلومتر بر ساعت به ۸.۵ ثانیه و حداکثر سرعت آن به ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد. سیستم تعلیق نیز در جلو از نوع مک‌فرسون و در عقب از نوع مستقل چنداتصالی یا مولتی‌لینک است که ساختاری مشابه نسخه بنزینی دارد. یکی از مهم‌ترین بخش‌های مشخصات لوکانو L7 هیبریدی، باتری لیتیوم آهن فسفات با ظرفیت ۱۸.۳ کیلووات ساعت است که امکان پیمایش تمام برقی تا 90 کیلومتر را براساس استاندارد NEDC فراهم می‌کند. این باتری از شارژ سریع DC با توان ۴۰ کیلووات پشتیبانی می‌کند و شارژ آن از ۳۰ تا ۸۰ درصد حدود ۲۰ دقیقه زمان می‌برد. همچنین شارژ کامل باتری با شارژر AC به توان ۶.۶ کیلووات حدود ۳ ساعت و ۲۰ دقیقه طول می‌کشد. مصرف سوخت لوکانو ال 7 پلاگین هیبرید حدود 4.8 لیتر در هر 100 کیلومتر و پیمایش ترکیبی آن با استفاده از بنزین و برق حدود ۱۳۰۰ کیلومتر است؛ البته این ارقام در شرایط آزمون NEDC به دست آمده‌اند و ممکن است در رانندگی واقعی متفاوت باشند. لوکانو ال 7 پلاگین هیبرید همچنین از مخزن سوخت ۶۰ لیتری بهره می‌برد که در کنار باتری، امکان پیمودن مسافت‌های طولانی را فراهم می‌کند.

ابعاد لوکانو ال 7 پلاگین هیبرید تفاوت چشمگیری با نسخه بنزینی ندارد و هر دو خودرو از ساختار بدنه و فاصله محوری یکسان استفاده می‌کنند. طول این کراس‌اوور 4538 میلی‌متر، عرض آن 1898 میلی‌متر، ارتفاع 1680 میلی‌متر و فاصله بین دو محور جلو و عقب ۲۶۷۲ میلی‌متر است. همچنین ظرفیت صندوق عقب به ۴۲۴ لیتر می‌رسد که با خواباندن صندلی‌های ردیف دوم تا ۱۳۵۲ لیتر افزایش پیدا می‌کند.

لوکانو L7 پلاگین هیبرید در بخش تجهیزات ایمنی از مجموعه‌ای از سیستم‌های کمک‌راننده و فناوری‌های پیشگیری از تصادف بهره می‌برد. امکانات لوکانو L7 پلاگین هیبرید در این بخش شامل ۶ کیسه هوا، کروز کنترل تطبیقی، ترمز اضطراری خودکار، سیستم هشدار برخورد از جلو و عقب، رادار نقطه کور، هشدار خروج از خط، دستیار حفظ حرکت بین خطوط، سیستم هشدار باز شدن درها هنگام نزدیک شدن خودروهای عبوری، هشدار ترافیک متقاطع عقب، ترمز خودکار هنگام حرکت به عقب، سیستم پایش هوشیاری راننده، دستیار رانندگی در ترافیک، کنترل پایداری الکترونیکی، کنترل کشش، سیستم کمکی حرکت در سربالایی و سرازیری، ترمز پارک برقی، اتوهلد و سیستم پایش فشار باد تایرها می‌شود. همچنین ماشین لوکانو L7 پلاگین هیبرید به دوربین 360 درجه و سنسورهای پارک مجهز شده که دید بهتری از محیط اطراف خودرو در اختیار راننده قرار می‌دهند.

کنسول وسط لوکانو L7 پلاگین هیبرید

در بخش تجهیزات رفاهی نیز لوکانو 7 پلاگین هیبرید امکانات متنوعی را در اختیار سرنشینان قرار می‌دهد. از مهم‌ترین آپشن‌های لوکانو L7 پلاگین هیبرید می‌توان به نمایشگر لمسی ۱۴.۸ اینچی سیستم چندرسانه‌ای، صفحه آمپر دیجیتال ۱۰.۲۵ اینچی، سیستم صوتی سونی با ۸ بلندگو، نمایشگر هدآپ، پشتیبانی از اپل کارپلی و اندروید اتو، شارژر بی‌سیم ۵۰ واتی تلفن همراه، سقف پانورامیک، نورپردازی داخلی ۶۴ رنگ، تهویه مطبوع اتوماتیک دو منطقه‌ای با دریچه مجزا برای سرنشینان عقب، تنظیم برقی صندلی‌های جلو، گرم‌کن و سردکن صندلی‌های جلو، تنظیم گودی کمر صندلی راننده، حافظه صندلی راننده، آینه‌های جانبی تاشونده برقی مجهز به گرم‌کن، آینه وسط الکتروکرومیک، صندوق عقب برقی با قابلیت باز شدن بدون دخالت دست، ورود بدون کلید، استارت دکمه‌ای و محفظه خنک‌کننده کنسول میانی اشاره کرد. علاوه بر این، لوکانو L7 هیبریدی به قابلیت تأمین برق وسایل خارجی از طریق سیستم V2L با توان ۳.۳ کیلووات مجهز است که می‌تواند برای استفاده از تجهیزات برقی در سفر و طبیعت‌گردی کاربرد داشته باشد.

لوکانو L7 پلاگین هیبرید در بازار ایران با مجموعه‌ای از کراس‌اوورهای چینی و ژاپنی روبه‌رو می‌شود که هرکدام با مشخصات متفاوتی به سراغ فناوری هیبرید رفته‌اند. از مهم‌ترین رقبای این خودرو می‌توان به جی ای سی امکو هیبرید، فونیکس تیگو ۷ پرو E پلاس، شوال H6 هیبرید، لاماری ایما هیبرید و تویوتا کرولا کراس هیبرید اشاره کرد. البته در میان این محصولات، تیگو ۷ پرو E پلاس به دلیل بهره‌گیری از سیستم پلاگین هیبرید، رقیب مستقیم‌تری برای ماشین لوکانو L7 پلاگین هیبرید محسوب می‌شود؛ درحالی‌که سایر گزینه‌ها عمدتاً از سیستم هیبرید معمولی استفاده می‌کنند و نیازی به شارژ خارجی باتری ندارند. در این میان، لوکانو 7 پلاگین هیبرید با طراحی نسبتاً جعبه‌ای، امکانات رفاهی متنوع و قابلیت پیمایش تمام‌برقی تلاش می‌کند جایگاه متفاوتی در میان کراس‌اوورهای هیبریدی بازار ایران به دست آورد. در مقابل، تویوتا کرولا کراس هیبرید با تکیه بر اعتبار برند ژاپنی و سابقه فناوری هیبرید تویوتا، هاوال H6 و جی ای سی امکو هیبرید با تمرکز بر امکانات و ویژگی‌های فنی و لاماری ایما هیبرید با طراحی اسپرت‌تر، گزینه‌های قابل توجهی برای خریداران این کلاس هستند.

برخی از رقبای خودرو لوکانو L7 Phev در جدول زیر آورده شده‌اند و می‌توانید مشخصات این خودروها را با یک‌دیگر مقایسه کنید:

در مقایسه لوکانو L7 پلاگین هیبرید و فونیکس تیگو ۷ پرو E پلاس ، می‌توان این دو خودرو را به عنوان دو رقیب نزدیک در بازار کراس‌اوورهای پلاگین هیبرید ایران دانست که هر دو از اصالت چینی و فناوری‌های گروه خودروسازی چری بهره می‌برند. با این تفاوت که ماشین لوکانو L7 پلاگین هیبرید توسط مکث موتور از زیرمجموعه‌های گروه ماموت به بازار ایران معرفی شده و تیگو ۷ پرو E پلاس نیز یکی از محصولات برند فونیکس شرکت مدیران خودرو محسوب می‌شود. از نظر مشخصات فنی، هر دو خودرو به پیشرانه چهارسیلندر ۱.۵ لیتری توربوشارژ در کنار موتورهای الکتریکی مجهز شده‌اند. موتور بنزینی لوکانو به‌تنهایی ۱۴۱ اسب بخار قدرت و ۲۱۵ نیوتن متر گشتاور تولید می‌کند و موتور برقی آن نیز ۲۰۱ اسب بخار قدرت و ۳۱۰ نیوتن متر گشتاور دارد. در مقابل، تیگو ۷ پرو E پلاس با بهره‌گیری از دو موتور الکتریکی و یک موتور بنزینی، مجموعاً ۳۲۵ اسب بخار قدرت و 510 نیوتن متر گشتاور تولید می‌کند. البته از آنجا که قدرت ترکیبی مجموعه هیبرید لوکانو در اطلاعات منتشرشده مشخص نشده، نمی‌توان صرفاً با جمع کردن خروجی موتورهای آن، مقایسه دقیقی از قدرت نهایی دو خودرو ارائه داد.

تصویر ماشین تیگو 7 پرو e پلاس

در بخش انتقال قدرت، هر دو کراس‌اوور از گیربکس اتوماتیک DHT مخصوص خودروهای هیبریدی استفاده می‌کنند؛ با این تفاوت که گیربکس تیگو ۷ پرو E پلاس از نوع سه سرعته است و نیروی تولیدی را به چرخ‌های جلو منتقل می‌کند. در مورد لوکانو 7 پلاگین هیبرید نیز گیربکس DHT وظیفه مدیریت و انتقال نیروی موتورهای بنزینی و برقی را بر عهده دارد. از نظر عملکرد، شتاب صفر تا 100 کیلومتر بر ساعت لوکانو ۸.۵ ثانیه و تیگو ۷ پرو E پلاس حدود ۷ ثانیه اعلام شده که نشان‌دهنده برتری تیگو در شتاب‌گیری روی کاغذ است. همچنین لوکانو از باتری ۱۸.۳ کیلووات ساعتی با پیمایش تمام‌برقی حدود ۹۰ کیلومتر استفاده می‌کند، درحالی‌که تیگو به باتری ۱۹.۲۷ کیلووات ساعتی مجهز شده و در شرایط ایده‌آل تا حدود ۱۰۰ کیلومتر پیمایش برقی دارد. با این وجود مصرف سوخت اعلامی لوکانو L7 هیبریدی حدود ۴.۸ لیتر در هر 100 کیلومتر است، اما برای تیگو ۷ پرو E پلاس رقم 5.9 لیتر در هر 100 کیلومتر اعلام شده که برگ برنده ال 7 هیبرید را نسبت به نماینده مدیران خودرو، بیشتر مشخص می‌کند.
از نظر طراحی ظاهری، تفاوت شخصیت این دو کراس‌اوور کاملاً مشهود است. لوکانو L7 پلاگین هیبرید با بدنه جعبه‌ای، جلوپنجره بزرگ با خطوط عمودی، چراغ‌های باریک و گلگیرهای برجسته، ظاهری خشن‌تر و نزدیک به شاسی‌بلندهای آفرودی دارد. در مقابل، تیگو ۷ پرو E پلاس با خطوط نرم‌تر بدنه، جلوپنجره دارای خطوط موازی و طراحی متعارف‌تر، بیشتر به یک کراس‌اوور شهری شباهت دارد. در فضای داخلی نیز لوکانو از نمایشگر عمودی ۱۴.۸ اینچی و صفحه آمپر دیجیتال ۱۰.۲۵ اینچی استفاده می‌کند، درحالی‌که تیگو ۷ پرو E پلاس به نمایشگرهای یکپارچه افقی مجهز شده است. از نظر امکانات ایمنی و رفاهی، هر دو خودرو به ۶ کیسه هوا، کروز کنترل تطبیقی، سیستم‌های هشدار خروج از خط و حفظ حرکت بین خطوط، سقف پانوراما، شارژر بی‌سیم، صندلی‌های برقی و گرم‌کن صندلی مجهز هستند. بااین‌حال، لوکانو امکاناتی مانند سردکن صندلی‌های جلو، نمایشگر هدآپ، سیستم صوتی سونی با ۸ بلندگو، نورپردازی ۶۴ رنگ و قابلیت تأمین برق وسایل خارجی V2L را در فهرست تجهیزات خود دارد که در صفحه مشخصات تیگو ۷ پرو E پلاس به آن‌ها اشاره نشده است. در مقابل، برای تیگو امکاناتی مانند سنسور باران، چراغ خوش‌آمدگویی و چراغ بدرقه ذکر شده که در فهرست تجهیزات لوکانو به‌صورت مشخص درج نشده‌اند؛ هرچند نبود نام این تجهیزات در فهرست، لزوماً به معنای فقدان آن‌ها در خودرو نیست.
در نهایت، قیمت‌گذاری می‌تواند نقش مهمی در تعیین جایگاه این دو محصول در بازار ایران داشته باشد. در حال حاضر و در آبان‌ماه ۱۴۰۵، قیمت لوکانو L7 پلاگین هیبرید در بازار ایران هنوز مشخص نشده است، اما قیمت فونیکس تیگو ۷ پرو E پلاس در بازار حدود ۸ میلیارد و ۱۲۰ میلیون تومان اعلام می‌شود. با توجه به این اختلاف وضعیت، فعلاً نمی‌توان درباره ارزش خرید نهایی دو خودرو قضاوت قطعی داشت. تیگو ۷ پرو E پلاس روی کاغذ از شتاب بهتر و قدرت ترکیبی مشخصی برخوردار است و سابقه حضور بیشتری در بازار ایران دارد، درحالی‌که لوکانو ال 7 پلاگین هیبرید با طراحی متفاوت، برخی تجهیزات رفاهی بیشتر و فناوری جدیدتر مجموعه هیبرید خود تلاش می‌کند مشتریان دیگری را جذب کند.